ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΣΩΚΡΑΤΗ! Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕΣ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΑΝΟΙΚΤΟΣ

2010-07-20T12:22:00.000+03:00

ΜΙΛΟΥΣΕ ΠΟΛΥ, ΗΤΑΝ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟΣ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ....

2010-07-19T23:39:00.004+03:00

Σωκράτης Γκιόλιας (13 Φεβρουαρίου 1973 - 19 Ιουλίου 2010)
.

Αυτή είναι η Ελλάδα...

ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ: ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

2010-05-29T02:29:00.002+03:00

Η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως, όπως απεικονίζεται σε εξωτερικό τοίχο της Μονής Μολντόβιτσα της Ρουμανίας

«Γιατί πουλί μ' δεν κελαηδείς, ως κελαηδούσες πρώτα» από τα χείλη του Χρόνη Αηδονίδη

«ΣΤΟΥ ΚΕΜΑΛ ΤΟ ΣΠΙΤΙ»

2010-05-21T11:38:00.005+03:00

.
Αυτό ήταν το εκλεκτό θέμα των εξετάσεων, ανήμερα της επετείου της Γενοκτονίας των Ποντίων. Άλλο θέμα δε βρήκανε! Δε μπορώ να φανταστώ τους Πολωνούς, ανήμερα της επετείου της Μάχης του Κατύν, να εξετάζονται στο θέμα «Στου Στάλιν το Σπίτι», ούτε τους Ισραηλινούς, στην επέτειο της Νύχτας των Κρυστάλλων, να εξετάζονται στο θέμα «Στου Χίτλερ το Σπίτι», ή τους Αμερικανούς, την ημέρα που θυμούνται τους νεκρούς του Περλ Χάρμπορ, να εξετάζονται σε κείμενο με τίτλο «Στου Χιροχίτο το Παλάτι». Αυτά μόνο εδώ μπορούν να συμβούν, στη χώρα της απόλυτης παρακμής.
«Γιασασίν Κεμάλ! Καχρ ολσούν γιουνάν! Τουρκ ολατζαΐμ!»

PONTOS (THE MOVIE)

2010-05-19T13:21:00.002+03:00

ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ

2010-05-06T10:50:00.002+03:00

Καλά οι άλλοι 25 "εταίροι", είναι ανθέλληνες, τοκογλύφοι, καπιταλιστές, τέλος πάντως είναι ό,τι είναι.

Όμως θέλει και η αδελφή Κύπρος επιτόκιο 5% για τα χρήματα που θα μας δανείσει;

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΩΜΙ

2010-05-06T10:40:00.008+03:00

Για ένα κομμάτι ψωμί, Αδερφοί Κατσιμίχα

Ενώ άλλοι, για πολλά κομμάτια ψωμί, ούτε καν πατάνε στη "δουλειά". Οι δουλειές κανονίζονται στα ρέστο και στα καφέ του Κολωνακίου

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ

2010-05-05T23:50:00.003+03:00

Από το troktiko
.
Παρασκευή Ζούλια, ετών 35
Αγγελική Παπαθανασοπούλου, ετών 32
Επαμεινώνδας Τσακάλης, ετών 36
Αγέννητος, Ανώνυμος Άνθρωπος, στον τέταρτο μήνα της κυήσεως

Έγκλημα: δεν άσκησαν το δικαίωμα της απεργίας
Ετυμηγορία: ένοχοι
Ποινή: θάνατος
Τρόπος εκτελέσεως: πυρά
Χρόνος εκτελέσεως: Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Μεσαίωνας
.

ΑΚΡΙΒΗ ΜΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

2010-05-04T23:17:00.006+03:00

.
Πρέπει να έχει κάτι το αποκρουστικό το κτήριο της Βουλής των Ελλήνων.
Να βρωμάει, να είναι άβολα τα έδρανα, ποιος ξέρει.
Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι συνήθως είναι άδεια η αίθουσα της ολομέλειας.
.

.
Κατά τα άλλα, το κτήριο των Παλαιών Ανακτόρων τους πέφτει στενό, ώστε έχουν νοικιάσει ένα σωρό κτήρια τριγύρω, για να χωρούν τους προγάστορες εθνοπατέρες και τις υπέρκομψες εθνομητέρες και τους υπεράριθμους υπαλλήλους - φίλους - συγγενείς τους.
Θέλουν μάλιστα και νέο, μοντέρνο Κοινοβούλιο, για να τους χωράει άνετα.
Τι, θα στοιχίσει πολλά; Μα η Δημοκρατία είναι ακριβή αγαπητέ, όπως είχε ειπωθεί επί κυβερνήσεως Σημίτη.

.
Αφού το Κοινοβούλιο βλέπει όλους τους βουλευτές μονάχα στις ορκομωσίες, στους Προϋπολογισμούς και όταν δίνουν θεατρικές παραστάσεις "σε επίπεδο αρχηγών" (αυτό είναι υψηλό άραγε;), ενώ τον υπόλοιπο καιρό οι νόμοι και οι αποφάσεις ψηφίζονται με την παρουσία λίγων δεκάδων, γιατί δεν τους μειώνουμε στους διακόσιους, όπως προβλέπει το Σύνταγμα;
Έτσι και το πρόβλημα χώρου για αυτούς θα λυθεί,
και εμείς θα ταΐζουμε εκατό ηλίθιους άχρηστους λιγότερους.

ΑΝΑΣΤΑ Ο ΘΕΟΣ!

2010-04-03T18:04:00.002+03:00

Άγιος Κωνσταντίνος Ομονοίας, σήμερα το πρωί. Η φωτογραφία δεν αρκεί για να περιγράψει τις αισθήσεις και τα συναισθήματα.

ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΘΗ ΧΡΙΣΤΕ

2010-04-01T23:53:00.003+03:00

Άγιος Αντώνιος Χαλανδρίου - Βριλησσίων, απόψε.

ΚΟΕΝΤΖΟΓΛΟΥ Ή ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ; ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ

2010-03-29T02:45:00.011+03:00

.
Άλλο κακό μας βρήκε! Πάνω που ησυχάσαμε από τους Αρίους ανιχνευτές και αμφισβητίες της φυλετικής μας καθαρότητας, ξεσπάθωσαν οι ντόπιοι. Ανάθεμα στο Χρυσοχοΐδη, που το πραγματικό του όνομα είναι Κοεντζόγλου, προερχόμενο από το τουρκικό kuyumcu, που σημαίνει χρυσοχόος, κοσμηματοπώλης. Τι ύποπτους στόχους υποκρύπτει ο εξελληνισμός του ονόματός του και ποια σκοτεινή καταγωγή κρύβεται πίσω από το ποταπό τουρκικό όνομα του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη;
.

.
Όπως φαίνεται, ο ιός της ζωώδους ηλιθιότητας διασταυρώθηκε με τον ιό της ανθρώπινης ανιστορησίας και δημιούργησαν ένα νέο στέλεχος πολύ πιο επικίνδυνο από τον ιό της «νέας γρίππης», τον ιό του «νέου ρατσισμού». Είναι δυνατόν να αγνοείται ότι οι περισσότεροι Μικρασιάτες και Πόντιοι, όταν ήρθαν στην Ελλάδα με τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Ανταλλαγή Πληθυσμών, είχαν τουρκικά επώνυμα, τα οποία εκουσίως ή ακουσίως άλλαξαν ή εξελλήνισαν;
Ειδικά οι Πόντιοι, όπως οι πρόγονοι του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, στη μεγάλη τους πλειοψηφία στην Ελλάδα απέκτησαν τα χαρακτηριστικά τους επώνυμα με την κατάληξη -ίδης. Στην πατρίδα, των περισσοτέρων τα επώνυμα ήταν τουρκικά και κατέληγαν σε -ογλου. Από αυτά άλλα κράτησαν το τουρκικό πρώτο συνθετικό με την ελληνική κατάληξη -ίδης (π.χ. Καζαντζίδης, Καλαϊτζίδης, Παρχαρίδης, Μουρατίδης, Ασλανίδης) και άλλα μεταφράστηκαν εξ ολοκλήρου στην ελληνική, με αστείο πολλές φορές αποτέλεσμα, όπως Ιερείδης (από το Παπάζογλου) ή Προσκυνητόπουλος (από το Χατζόγλου).
Η ενοχοποίηση από τους νεο-εθνικιστές της αλλαγής των επωνύμων των δυστυχών προσφύγων, που βίωναν με αυτό τον τρόπο ένα δεύτερο ξεριζωμό, από την οικογενειακή παράδοση αυτή τη φορά, είναι το ίδιο ηλίθια με τη νεκρανάσταση του Φαλλμεράυερ από τους Γερμανούς δημοσιογράφους της πεντάρας. Έλεος πια! Τρίζουν τα κόκκαλα των νεκρών ακόμα μετά από ενενήντα χρόνια! Λυπηθείτε τους
.

.
Ίσως τελικά, για να λυθεί μια για πάντα το πρόβλημα της φυλετικής καθαρότητας των Νεοελλήνων, θέμα που απασχολεί πολύ σοβαρά τη διεθνή πολιτική και επιστημονική κοινότητα, να πρέπει να συγκληθεί μια διεθνής διάσκεψη, η οποία θα αποφασίσει ότι όλοι οι Έλληνες πολίτες, καθώς και όσοι άλλοι εικάζεται ότι είναι αρχαιολληνικής καταγωγής, θα περάσουν από εξέταση του μιτοχονδριακού τους DNA. Όσοι βρεθούν απόγονοι των αρχαίων και ενδόξων Ελλήνων θα αποκτήσουν Pedigree που θα πιστοποιεί την Αρία και Ελληνική τους καταγωγή, ενώ όσοι έχουν σλαυική, αλβανική ή άλλη ποταπή καταγωγή, θα ευνουχιστούν (για καλό και για κακό) και θα χρησιμοποιηθούν ως δούλοι, προκειμένου με την εργασία τους να λυθεί το δημοσιονομικό πρόβλημα της Γνήσιας Νέας Ελλάδος.
.

.
Εννοείται ότι από τις δέλτους της Ιστορίας θα απαλειφθούν τα ποταπά οθνεία ονόματα που τη μόλυναν με την παρουσία τους, όπως της Μπουμπουλίνας και των Μποτσαραίων, ενώ άλλα θα αποκατασταθούν επί το ελληνοπρεπέστερον: ο Κολοκοτρώνης θα γίνει Λιθόπυγος και ο Καραμανλής θα γίνει Κιλικιεύς. Ζήτω το Έθνος!
.
Το γνωστό ποντιακό τραγούδι αφιερώνεται σε όλες τις μανάδες, που διαφύλαξαν στα μιτοχόνδριά τους την Αλήθεια του Έθνους.
.
Η μάνα εν' κρύον νερόν

.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

2010-03-17T22:35:00.053+02:00

Είμαστε ή δεν είμαστε απόγονοί τους; Ιδού το νέο εθνικό μας θέμα
.
Η επίθεση που δεχόμαστε ως κράτος και ως έθνος τον τελευταίο καιρό από τα γερμανικά ΜΜΕ έχει ξεπεράσει την ουσία του προβλήματος, που είναι η λεηλασία του δημοσίου χρήματος από τις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων τριάντα χρόνων και έχει περάσει στη νεφέλη της ηλιθιότητας, με τη δημοσίευση μελετών περί της μη φυλετικής καθαρότητας των σύγχρονων Ελλήνων, η οποία εξηγεί την οικονομική τους κακοδαιμονία.
Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί το έψαχναν λίγο παραπάνω, θα ανακάλυπταν το θεό Ερμή, προστάτη των κλεφτών, και το μέγιστο οικονομικό σκάνδαλο των Αθηναίων, οι οποίοι καταχράστηκαν το συμμαχικό ταμείο της Δήλου και με τα κλεμμένα έχτισαν τον Παρθενώνα. Αυτά τα δύο θα μπορούσαν να αποδείξουν την αρχαιοελληνική μας καταγωγή.
Αλλά και οι ίδιοι, ως γνήσια τέκνα του ελληνικού πνεύματος, λεηλάτησαν, μαζί με όλους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς, κάθε ελληνική αρχαιότητα που μπορούσε να μεταφερθεί από την κυρίως Ελλάδα και τη Μικρά Ασία.
.

.
Οι Γερμανοί είναι ένας λαός με πολύ καλή παιδεία και πολύ κακή Ιστορία. Είναι λοιπόν απορίας άξιον πώς μπορούν, μέσα στον εικοστό πρώτο αιώνα, και μιλούν για τέτοια πράγματα με τον τρόπο που τα προσεγγίζουν. Ξέρουν πολλούς λαούς, ιδίως στην Ευρώπη, που να έχουν μείνει απαράλλαχτοι επί χιλιάδες χρόνια; Γιατί έχουν αυτή την απαίτηση από τους Έλληνες;
.

Έλληνες μετανάστες στη Γιούτα των ΗΠΑ, αρχές του εικοστού αιώνα
.
Είμαστε, λένε, απόγονοι Σλαύων, Αλβανών και Ασιατών προσφύγων. Όμως και εκείνοι έχουν στις φλέβες τους σλαυικό αίμα, είμαστε επομένως αδέρφια, ή έστω ξαδέρφια. Πού είναι λοιπόν το πρόβλημα;

Πρόσφυγες από την Καππαδοκία
.
Προσάπτοντας ως κατηγορία σε εκατοντάδες χιλιάδες Νεοελλήνων τη Μικρασιατική τους καταγωγή, δείχνουν ασέβεια στα θύματα της Καταστροφής, που σφαγιάστηκαν στο βωμό των συμφερόντων των Ευρωπαϊκών δυνάμεων χωρίς να φταίνε σε τίποτε, και προσβάλλουν τους επιζήσαντες της σφαγής και της Ανταλλαγής των Πληθυσμών, που έχασαν την πατρίδα τους χωρίς να ρωτηθούν.
.

Έλληνες στην παρέλαση της 4ης Ιουλίου 1915 στη Νέα Υόρκη

.

Μελέτη ανδρικού γυμνού στην Ακρόπολη. Φωτογραφία Nelly's, 1925 - 1930

.
Η προσπάθεια ταυτίσεως των σύγχρονων Ελλήνων με τους αρχαίους ή απορρίψεως κάθε σχέσεως μεταξύ τους είναι γελοία και κουραστική, και οι δύο τάσεις δε είναι γερμανικής εμπνεύσεως, είχαν σημείο εκκίνησης πολιτικά κίνητρα και ο κόσμος τις έχει πληρώσει με εκατόμβες θυμάτων.

.

Το εύρημα του Γερμανού φωτογράφου, που ανακάλυψε το 1936 τον κωπηλάτη του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης Ζαφειρόπουλο να είναι ίδιος κι απαράλλαχτος με τον Ερμή του Πραξιτέλη! Τον φωτογράφισε στο μουσείο, δίπλα στον Ερμή και η φωτογραφία με εντολή του Χίτλερ δημοσιεύτηκε σε γερμανικά περιοδικά, για να αποδειχθεί ότι οι Έλληνες του 20ού αιώνα είναι αυθεντικοί απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, δηλαδή Άριοι, όπως και οι... Γερμανοί

Προετοιμάζοντας το Γ΄ Ράιχ τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, σε μία εποχή που ο Χίτλερ αποσκοπούσε να καταλάβει την Ευρώπη, η ναζιστική Γερμανία κατείχετο από την έπαρση της Αρίας φυλής, έχοντας ως υπόδειγμα, πνευματικό και μορφολογικό, τους αρχαίους Έλληνες. Η σκηνοθέτης Ρίφενσταλ που είχε αναλάβει την κινηματογράφηση των αγώνων, είχε εντολή από τον δικτάτορα να κάνει διαφημιστικά ντοκιμαντέρ, με τους Άριους Γερμανούς να θυμίζουν αγάλματα αρχαίων Ελλήνων. Ο Χίτλερ είχε αδυναμία στο κάλλος των αγαλμάτων των αρχαίων Ελλήνων, όπως στον δισκοβόλο του Μύρωνα, που του προκαλούσε δέος, όπως και ο Ερμής του Πραξιτέλη. Όταν του έφεραν τη φωτογραφία του αγάλματος με τον Έλληνα νέο να ποζάρει δίπλα του, του έκανε τόση εντύπωση η διαχρονική ομοιότητά τους, που έδωσε εντολή να χρησιμοποιηθεί για διαφήμιση της Αρίας φυλής.

Αδόλφος Χίτλερ και Σπύρος Λούης. Τότε ήταν και οι δύο Άριοι, τώρα ο δεύτερος θα ήταν Αρβανιτοσλαύος δεύτερης κατηγορίας
.

Ήταν τέτοιος ο θαυμασμός του Αδόλφου Χίτλερ προς τους Έλληνες ώστε στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου είχε ιδιαίτερη συνομιλία με τον Ολυμπιονίκη Σπύρο Λούη. Στους Αγώνες του 1936 ο θρυλικός μαραθωνοδρόμος ήταν επικεφαλής της πρωτοπόρου στη παρέλαση ελληνικής ομάδας, ντυμένος φουστανελλάς.

Ο Χίτλερ, που βρισκόταν στο κέντρο της εξέδρας των επισήμων, όταν έμαθε ποιός ήταν, ζήτησε να τον γνωρίσει από κοντά και μόλις τέλειωσε η παρέλαση έγινε η συνάντηση. Ο δικτάτορας του Γ Ράιχ, κατέβηκε με τους υπασπιστές του στο στίβο και ζήτησε διερμηνέα για να συνομιλήσει με τον ολυμπιονίκη του μαραθωνίου δρόμου του 1896. Ο Χίτλερ πρόσφερε κάποιο δώρο στον Λούη και εκείνος ανταπέδωσε με ένα κλωνάρι ελιάς, που του είχε πασάρει μέλος της ελληνικής αποστολής. Και τότε, πάνω στην μεγαφωνική ανακοίνωση ότι ο αρχηγός του Γ΄ Ράιχ συνομιλεί με τον θρυλικό Έλληνα Ολυμπιονίκη και τις φωτογραφίσεις, ο απλοϊκός Μαρουσιώτης έφερε σε δύσκολη θέση το διερμηνέα, όταν ρώτησε «πως είσαστε κυρ Χίτλερ μου, τί κάνει η οικογένεια;». Λένε ότι ο Έλληνας πρεσβευτής κόντεψε να πάθει συγκοπή, αλλά ο Χίτλερ αποχαιρέτησε τον παλιό νερουλά με θερμή χειραψία. Ο μαραθωνοδρόμος Στέλιος Κυριακίδης, είχε ρωτήσει τον Λούη, τί είπε στον Χίτλερ κι εκείνος απάντησε: «Τα συνηθισμένα. Τί χαμπάρια κυρ Χίτλερ μου, τον ρώτησα και για την υγεία της οικογένειάς του...».
.

Ο Ιάκωβος Φίλιππος Φαλλμεράυερ (Jakob Philipp Fallmerayer)

Η ελληνολατρεία των Γερμανών είχε αφετηρία τα τέλη του 18ου αιώνα και αιτία την αναζήτηση ενός ιδεώδους για τον εαυτό τους. Μας την παρουσίασε προ εβδομάδων το πολιτιστικό ένθετο της μεγάλης εβδομαδιαίας εφημερίδας Die Zeit με τίτλο «Αχ, αυτοί οι Έλληνες!». Το υπογράφει ο διευθυντής του ένθετου και ευρύτερα γνωστός στη Γερμανία λόγιος δημοσιογράφος Jens Jessen.
Στην ιστορική του αναδρομή υπενθυμίζει ότι στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα οι Γερμανοί είχαν ανάγκη να επινοήσουν ένα σημαντικό παρελθόν, όπως οι Γάλλοι είχαν με τον τρόπο τους οικειοποιηθεί τους Ρωμαίους και τον πολιτισμό τους. Οι Γερμανοί λοιπόν ανακάλυψαν και μελέτησαν με πάθος του αρχαίους Έλληνες, όχι γενικώς και αορίστως, αλλά πολύ συγκεκριμένα ως δικό τους πνευματικό πρότυπο και πρωτότυπο. Και αυτό είναι κατά τη γνώμη μας το καίριο, η εξιδανίκευση των Ελλήνων ως στοιχείο της γερμανικής εθνογένεσης. Οι λεπτομέρειες έχουν σήμερα ξεχαστεί από τους πολλούς, αλλά το καίριο αυτό στοιχείο παραμένει καταχωνιασμένο στη θολή συλλογική συνείδηση και μνήμη. Και αναδύεται πάλι σε συγκεκριμένες ιστορικές στιγμές, δοξαστικό ή κεραυνοβόλο, ανάλογα με τις περιστάσεις.
.

Αυτόν τον καιρό ξεπρόβαλε πάλι κεραυνοβόλο. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τον 19ο αιώνα οι Γερμανοί είχαν καλλιεργήσει ταυτόχρονα με την ελληνολατρία και το απαραίτητο συμπλήρωμα που αφορούσε τους Νεοέλληνες της εποχής: τον φιλελληνισμό. Παράλληλα γι’ αυτούς τους δεύτερους, τους Νεοέλληνες, υπήρχε και ένα αντίθετο μειοψηφικό ρεύμα, αυτό που εξέφρασε για παράδειγμα ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου Jakob Philipp Fallmerayer με το έργο του για τη μη ελληνική καταγωγή των Νεοελλήνων. Ένα μικρό απόσπασμα του άρθρου για τους γερμανικούς χειρισμούς της νεοελληνικής ταυτότητας: «Έτσι όπως αυτόν τον καιρό πολλοί κερδοσκόποι στοιχηματίζουν στη χρεοκοπία της Ελλάδας, έτσι και οι Γερμανοί στοιχημάτιζαν πάντα στη νεοελληνική ταυτότητα: πότε ότι ταυτίζεται με την αρχαία ελληνική και πότε ότι δεν ταυτίζεται. Πάντως οι Γερμανοί αυτό το στοίχημα το χάνουν παραδοσιακά. Οι σημερινοί Έλληνες δεν υπήρξαν ποτέ έτσι όπως τους ήθελαν οι Γερμανοί». Και να δυο χαρακτηριστικές γερμανικές περιπέτειες με τους Νεοέλληνες. Τον 19ο αιώνα οι απόψεις του Fallmerayer δεν ταίριαζαν καθόλου με τις βλέψεις του οίκου των Wittelsbach να επανδρώσει τον νεοσύστατο ελληνικό θρόνο. Και ο καθηγητής έχασε την έδρα του στο πανεπιστήμιο. Τον 20ό αιώνα η χιτλερική Γερμανία επιτέθηκε στην Ελλάδα νομίζοντας ότι θα γινόταν δεκτή μετά βαΐων και κλάδων από τους απογόνους των αρχαίων Ελλήνων. Όταν συνάντησε σθεναρή αντίσταση, έβγαλε από το σεντούκι τα παλιά κιτάπια του Fallmerayer για να δείξει ότι συναντούσε αντίσταση από έναν πληθυσμό ποταπής καταγωγής. Ναι, οι Γερμανοί έχασαν όντως συχνά το στοίχημα κερδοσκοπώντας με τη νεοελληνική ταυτότητα. (Από το Ηλιοτρόπιο, Σπύρος Μοσκόβου, Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης)
.

Η επίθεση της περασμένης Κυριακής λοιπόν από την εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung ούτε πρωτότυπη είναι, ούτε καινούργια και το ευκολότερο πράγμα είναι να μπούμε σε μία διαδικασία αποδείξεων και ανταποδείξεων.

Το ζητούμενο δεν είναι να αποδείξουμε ότι οι Γερμανοί μας προσβάλλουν. Ένα από τα ζητούμενα είναι ότι οι Γερμανοί προσβάλλουν τη δική τους Ιστορία και σημαντικές προσωπικότητες του εθνους τους που πίστεψαν στην αξία του Νεο-ελληνικού Έθνους και προσέφεραν σε αυτό πολλά.

Ο βασιλεύς της Ελλάδος Όθων με την ελληνική φουστανέλλα

.
Προσβάλλουν το βασιλέα Όθωνα, του βαυαρικού οίκου των Βίττελσμπαχ (Wittelsbach), η αγάπη του οποίου για την Ελλάδα και τους Έλληνες διατηρήθηκε αμείωτη και μετά την έκπτωσή του από το θρόνο και τη φυγή του στη Γερμανία, στην οποία συνέχισε να φορά τη φουστανέλλα.
.

Ο Όθων φοράει την ίδια ενδυμασία με τους -κατά τη γερμανική εφημερίδα- απογόνους Αλβανών Έλληνες

Ναι, οι Αρβανίτες είναι βασικό συστατικό στοιχείο του νεώτερου Ελληνισμού και έδωσαν χρήμα και αίμα για την ελευθερία της Ελλάδας. Πού είναι το κακό;
.

Οι Έλληνες Αρβανίτες μπορεί να είχαν προγόνους Αλβανούς, αλλά και οι Αλβανοί είχαν προγόνους Θράκες, Ιλλυριούς και Έλληνες, οι Βούλγαροι προγόνους Θράκες, Σλαύους και Ασιάτες, οι Ρουμάνοι προγόνους Δάκες, Ρωμαίους και Σλαύους, οι Νότιοι Σλαύοι προγόνους Θράκες, Έλληνες και Ρωμαίους, οι Ιταλοί προγόνους Λατίνους, Έλληνες, Ετρούσκους, Λομβαρδούς και Οστρογότθους και πάει λέγοντας. Οι δε Γερμανοί είναι και αυτοί συνοθύλευμα λαών. Το θέμα δεν είναι τι ήταν ή τι έκαναν οι πρόγονοί σου, αλλά τι είσαι και τι κάνεις εσύ

Ο Ερνέστος Τσίλλερ (Ernst Ziller) με την Ελληνίδα σύζυγό του

Προσβάλλουν το μεγάλο αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ, που άφησε λαμπρό έργο στην Ελλάδα, την οποία μελέτησε, αγάπησε και έκανε δεύτερη πατρίδα του.

O Ερρίκος Σλήμαν (Heinrich Schliemann)
.

Προσβάλλουν το μεγάλο αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν (Heinrich Schliemann), που έκανε σκοπό της ζωής του να αποδείξει ότι όσα έγραψε ο Όμηρος δεν ήταν δημιούργημα φαντασίας. Και αυτός παντρεύτηκε Ελληνίδα -απόγονο Σλαύων και Αβάρων- και επέλεξε να ταφεί στην Ελλάδα.
.

Ο τάφος του Σλήμαν στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας

Τα στρατεύματα του Γ' Ράιχ που αιματοκύλισαν την Ευρώπη

Γερμανικά τανκς κάτω από την Ακρόπολη

Έπαρση της γερμανικής σημαίας στην Ακρόπολη

Η Σβάστικα δεν ήταν πολύ τυχερή επάνω στον Ιερό Βράχο

Άριοι θαυμαστές και συνεχιστές του αρχαιοελληνικού πολιτισμού
.

Υπό το βλέμμα των Καρυατίδων

Ζεύγος Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης με το κίτρινο αστέρι στο πέτο τους, μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου 1943

Προσβάλλει τα θύματά τους, τις δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων Εβραίων, που έχασαν τη ζωή τους στα γερμανικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Γιατί κάποιοι Έλληνες κατάγονται, εκτός από τους Σλαύους, τους Φράγκους ή τους Αλβανούς, και από το έθνος των Εβραίων.
.

Ελληνοεβραία στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Μπίρκεναου

Η Τελική Λύση. Κάποιοι οραματίζονται μία σύγχρονη Τελική Λύση, την αγορά ελληνικών εδαφών για τις καλοκαιρινές διακοπές τους
.

Μεταφορά Εβραίων από την επαρχία σε γκέττο της Θεσσαλονίκης, μεταξύ Νοεμβρίου 1942 και Ιουνίου 1943

Αξεπέραστη γερμανική τεχνολογία, το αέριο της Τελικής Λύσης

Μανώλης Γλέζος, ο Έλληνας που ταπείνωσε μία ολόκληρη αυτοκρατορία

Ίσως να εξοργίζουμε εμείς οι Νεοέλληνες τους Γερμανούς με τα καμώματά μας. Ίσως να τους απογοητεύουμε με την ποταπή καταγωγή μας. Όμως έχουμε το προνόμιο, εκτός από σάπιους πολιτικούς και φοροφυγάδες επιχειρηματίες, να βγάζουμε και ανθρώπους σαν κι αυτόν. Ανθρώπους που στο βλέμμα τους καθρεφτίζονται ο Λεωνίδας, ο Αλέξανδρος, ο Κολοκοτρώνης, ο ανώνυμος υπερασπιστής του Ρούπελ, που αποχώρησε σε παράταξη με τη σημαία και το κεφάλι ψηλά, ο Κρητικός με το μαχαίρι του, ο πιτσιρικάς που ένα πρωί σκέφτηκε πως στην Ακρόπολη δεν ταιριάζει η σβάστικα του Τρίτου Ράιχ. Ασχέτως καταγωγής.
.

ΑΝΩΘΕΝ 16: Η ΣΑΧΑΡΑ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ

2010-03-08T12:32:00.006+02:00

Από το πρωί ο ουρανός είναι κόκκινος και βρέχει λάσπη. Η Σαχάρα μας επισκέπτεται όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια.

Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ...

2010-03-05T14:41:00.003+02:00

Απρίλιος 1941: η σβάστικα στον Ιερό βράχο της Ακροπόλεως. Ένα μήνα μετά, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας την κατεβάζουν.

Μάρτιος 2010: μία ημέρα αφού οι Γερμανοί ζήτησαν προκλητικά να πουλήσουμε την Κέρκυρα, ο Μανώλης Γλέζος αναίσθητος μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, από τις δυνάμεις της Ελληνικής Δημοκρατίας...

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ; ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ!

2010-03-05T01:59:00.009+02:00

1941 Leuchtendes Hellas

.

ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΗ ΑΪΤΗ

2010-01-15T23:53:00.004+02:00

Το Προεδρικό Μέγαρο της Αϊτής πριν το σεισμό
.
Από τη μακρινή Καραϊβική, από το νεότευκτο κράτος της Δημοκρατίας της Αϊτής, ήρθε η πρώτη αναγνώριση της Επαναστάσεως των Ελλήνων, δια στόματος και γραφίδος του φιλέλληνα Προέδρου της Ιωάννη Πέτρου Μουαγιέ (Jean – Pierre Boyer), σαν σήμερα, πριν εκατόν ογδόντα οκτώ χρόνια. Αυτός, διαπνεόμενος από φιλελληνικά αισθήματα, απαντώντας σε επιστολή της εγκατεστημένης στο Παρίσι Επιτροπής του Ελληνικού Αγώνα, έσπευσε με την επόμενη ιστορική επιστολή του να χαιρετήσει της αναγεννώμενη Ελλάδα και να εκφράσει τον ενθουσιασμό του λαού της Αϊτής υπέρ του ελληνικού αγώνα.
.

Το Προεδρικό Μέγαρο ερειπωμένο μετά το σαρωτικό πέρασμα του Εγκέλαδου
.
Η πάμπτωχη Αϊτή, από την περιφέρεια του πολιτισμένου κόσμου, έδειξε τότε πρώτη το δρόμο στις πανίσχυρες δυνάμεις της Ευρώπης. Σήμερα, το ίδιο φτωχή, δοκιμάζεται από μία ανείπωτη φυσική καταστροφή βιβλικών διαστάσεων. Είναι η ώρα η φτωχή Ελλάς να εκδηλώσει την ευγνωμοσύνη της προς το δοκιμαζόμενο λαό της με τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια γενναιοδωρία που έχει δείξει στο πρόσφατο παρελθόν.
.

.
Ελευθερία – Ισότης

Ιωάννης Πέτρος Μπουαγιέ
Πρόεδρος του Χαητίου

Προς τους πολίτας της Ελλάδος
Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Χ. Κλωνάρην

Εις Παρίσι

Πριν ή δεχθώμεν την επιστολήν ημών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20η του παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας. Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Ελλάς, αναγκασθείσα τέλος πάντων, εδράξατο των όπλων ίνα κτήσηται την ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ην μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε.
Μία τόσω ωραία και τόσω νόμιμος υπόθεσις και προ πάντων αι συνοδεύουσαι αυτήν πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαητίοις, οίτινες, ως οι Έλληνες, επί πολύν καιρόν έκλιναν τον αυχένα υπό ξένον ζυγόν επονείδιστον και δια των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας.

Ευχηθέντες προς τον ουρανόν όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου, εσκέφθημεν να συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, αν μη δια στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον δια χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων δια προμήθειαν όπλων, ων έχετε ανάγκην. Συμβεβηκότα όμως επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκην, επησχόλησαν όλο το χρηματικόν, εξ ου η διοίκησις ηδύνατο να καταβάλη μέρος. Σήμερον έτι, η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν έτι μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος, όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας ης προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών δαπάνην. Εάν πάλιν επέλθωσι κατάλληλοι, ως επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε θα βοηθήσωμεν προς τιμήν αυτών τα τέκνα της Ελλάδος όσω δυνηθώμεν.

Πολίται. Διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας ημών τας θερμάς ευχάς, ας ο λαός του Χαητίου αναπέμπει υπέρ της απελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Έλληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε, παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεικνυόμενοι και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίμαβον της ιεράς υποθέσεως, ην επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, δια των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων.

Τη 15 Ιανουαρίου 1822 και 19ω έτει της Ανεξαρτησίας

Μπουαγιέ

2009-12-30T18:27:00.001+02:00

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

2009-07-22T18:48:00.005+03:00

Αυτή η μάνα πώς να ξεχάσει τον αγνοούμενο γιο της;
.
Ας μην αυταπατώμεθα: ξεχάσαμε και κάναμε λοβοτομή για να ξεχάσουμε και τα λίγα που θυμόμαστε από την Κύπρο και την επί τριάντα πέντε χρόνια δοκιμασία της. Το σύνθημα "Δεν ξεχνώ" είναι τόσο ξεθωριασμένο και αδιάφορο, όσο οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες του αιματοβαμμένου καλοκαιριού του '74.
.

Πλατεία Μοναστηρακίου, σήμερα το μεσημέρι. Συνεργεία του Δήμου μαζεύουν τις σημαίες της Ελλάδας και της Κύπρου. Πάει κι αυτό...
.
Για να τηρήσουμε τα προσχήματα (απέναντι στους ξένους άραγε ή στις ενοχές μας;), κάνουμε κάθε τέτοια μέρα κάποιες "εκδηλώσεις", που θυμίζουν τα μνημόσυνα: στα εννιάμερα πολλοί κλαίνε, στα σαράντα αρκετοί, στα τρίμηνα και τα εξάμηνα όλο και λιγότεροι, στο χρόνο κανείς.
Αυτό το καλοκαίρι ήταν γεμάτο εκδηλώσεις μνήμης. Πριν ένα μήνα κάναμε το μνημόσυνο των Ελγινείων. Το θέμα ξεφούσκωσε και θα περάσει γρήγορα στην αφάνεια. Λίγες μέρες μετά θυμηθήκαμε τα πέντε χρόνια από το θρίαμβο της Πορτογαλίας. Μετά θυμηθήκαμε τα τριάντα πέντε χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Αύριο - μεθαύριο θα θυμηθούμε για λίγο τη Μεταπολίτευση και τον Καραμανλή και θα προβούμε, λόγω συγγενείας και συνωνυμίας, στις αναπόφευκτες συγκρίσεις. Ακολουθεί η επέτειος των δύο χρόνων από το ολοκαύτωμα του 2007 και μετά μπαίνουμε στο προεκλογικό και γριππιασμένο φθίνόπωρο. Και του χρόνου!
.

ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗΣ

2009-07-22T18:32:00.007+03:00

Το σπίτι με τις Καρυάτιδες, Γιάννης Τσαρούχης
.

.
Πασίγνωστο, πολυφωτογραφημένο και πολυζωγραφισμένο το σπιτάκι με τις Καρυάτιδες στην οδό Ασωμάτων, μετά από χρόνια εγκατάλειψης αναστηλώθηκε και φρεσκαρίστηκε με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πλην όμως, παραμένει κλειστό και σιωπηλό.
Ο ιδιοκτήτης του διπλανού ακινήτου, αδιάφορος για την αξία του μικρού σπιτιού, βρήκε ακριβώς δίπλα από τις Καρυάτιδες να κολλήσει την πινακίδα του.
.

.
Το Υπουργείο Πολιτισμού και ο Δήμος της Πρωτεύουσας, όχι μόνο δεν εξαφάνισαν την απαίσια πινακίδα, αλλά έκαναν κάτι χειρότερο: εξαφάνισαν την πρόσοψη του σπιτιού φυτεύοντας ακριβώς μπροστά του μία κουτσουπιά. Εντάξει, η πόλη μας χρειάζεται δένδρα, αλλά όχι εκεί που κρύβουν τις ελάχιστες ομορφιές της!
.

ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΤΣΑΡΟΥΧΗ

2009-07-20T17:55:00.005+03:00

«Θέλω να 'χω ωραία πράγματα σπίτι μου! Αυτό μ' εκνευρίζει αφάνταστα! Ούτε ο καλλιτέχνης, ούτε ο έμπορος είναι κύριος της τέχνης. Είναι ο άνθρωπος! Η αιτία της τέχνης βγαίνει από την εξυπηρέτηση του ανθρώπου. Δηλαδή αυτό που κάνουμε είναι ιερό. Και δεν το εξαγιάζει το χρήμα ή η δημοπρασία ή η γκαλερί. Και μοιραίως φθάνουμε σε μια αντίληψη θρησκευτική της ζωής.

Ο κόσμος πάσχει σήμερα από άχρηστες ελευθερίες. Γιατί οι άχρηστες ελευθερίες είναι χειρότερες από την απαγόρευση της βραδιάς. Πρέπει κανείς να βρει νέους τρόπους πειθαρχίας στα μέτρα μας, στις ανάγκες μας. Εκείνο που είναι ένα γεγονός, είναι ότι αυτή η ελευθερία ερεθίζει και σκοτώνει και δεν οδηγεί πουθενά. Κάνει ό,τι θέλει, τότε θα απαντήσει ένας άνθρωπος ειδικός, «θέλω να με βοηθήσεις να μάθω τι θέλω» και το λένε οι πιο πολλοί άνθρωποι, ιδίως οι νέοι. Σήμερα η κοινωνία είναι γεμάτη από ελεύθερους ανθρώπους που η ελευθερία του έγκειται στο να αγνοούν τις συνέπειες των πράξεών τους, για τους άλλους και για τον εαυτό τους. Και μέχρις ένα σημείο, καλλιεργείται αυτή η ελευθερία. Δεν είναι πάντοτε τα πράγματα τόσο απλά...»

Περί Τέχνης

Ζεϊμπέκικο

ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

2009-06-24T00:58:00.003+03:00

Κοντεύει δεκαετία από τότε που ο πρωθυπουργός Σημίτης εξήγγειλε τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου Ελληνικού, με τη θυσία χιλίων στρεμμάτων από την έκταση του παλιού αεροδρομίου, η ανοικοδόμηση των οποίων θα χρηματοδοτούσε την δημιουργία του χώρου πρασίνου στην υπόλοιπη έκτασή του. Η κυβέρνηση Καραμανλή επανέλαβε τις ίδιες εξαγγελίες, χωρίς φυσικά να γίνει τίποτε, πέρα από τον καθορισμό των περιοχών που θα οικοδομηθούν.

Είναι φανερό ότι το ελληνικό κράτος δεν ενδιαφέρεται ειλικρινά για την πραγματοποίηση αυτού του έργου. Γραμμένη έχει την ποιότητα ζωής των Αθηναίων και την οικολογική καταστροφή της Αττικής. Το απασχολεί μόνο η ικανοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων εργολαβικών συμφερόντων. Το ίδιο συμβαίνει και στα Μεσόγεια, στον Ελαιώνα, στα βουνά που περιβάλλουν την Αθήνα, στα νησιά.

Αν υπήρχε βούληση να δημιουργηθεί ένα πάρκο εξ ίσου σημαντικό με το Σέντραλ Πάρκ ή με το Χάιντ Πάρκ, που μάλιστα θα προκαλούσε ως εγχείρημα παγκόσμιο ενδιαφέρον ανάλογο αυτού για το Μουσείο της Ακρόπολης, αυτό θα μπορούσε να γίνει σχεδόν δωρεάν, λύνοντας συγχρόνως και πολλά προβλήματα που έχει προκαλέσει η έλευση των μεταναστών στην πόλη.

Η συνολική έκταση του αεροδρομίου θα μπορούσε να κοπεί σε τόσα κομμάτια, όσα είναι τα κράτη του πλανήτη, ή έστω όσα είναι αναγνωρισμένα από τον ΟΗΕ. Η έκτασή τους θα μπορούσε να είναι ίση, ως δείγμα της ισότητας των λαών, ή κατά κάποιο τρόπο ανάλογη της εκτάσεως ή του πληθυσμού των κρατών. Κάθε κομμάτι θα διανεμόταν στο αντίστοιχο κράτος, με την υποχρέωση αυτό να το διαμόρφωνε με πράσινο που θα θύμιζε το τοπίο της αντίστοιχης χώρας. Μέσα σε αυτή την έκταση θα μπορούσε να ανεγείρει ένα ναό ή πολιτιστικό κέντρο, ή και περισσότερα, κατά προτίμηση αντίγραφα σημαντικών μνημείων. Με αυτό τον τρόπο οι μετανάστες κάθε χώρας θα είχαν το θρησκευτικό - πολιτιστικό κέντρο τους χωρίς καμμία δαπάνη του Ελληνικού κράτους και η ελληνική πρωτεύουσα θα αποκτούσε ένα Πάρκο των Ηνωμένων Εθνών με χαρακτηριστικά δείγματα από τη βλάστηση και τα μνημεία όλου του κόσμου, συγκεντρωμένα σε μία εύκολα προσβάσιμη έκταση.

Ανάμεσα σε αυτή τη μικρογραφία του πλανήτη η ελληνική παρουσία θα υποδηλωνόταν με την ανάδειξη των αρχαιοτήτων της περιοχής και των διατηρητέων μνημείων του αεροδρομίου και της Ολυμπιακής.

Με έναν ανέξοδο τρόπο η Ελλάδα θα αποκτούσε ένα αληθινό παγκόσμιο πολυπολιτισμικό κέντρο, ένα μοναδικό σημείο συναντήσεως λαών, πολιτισμών και θρησκειών, και θα έδινε το παράδειγμα σε όλο τον κόσμο.

Πλην όμως αυτές οι ιδέες δεν έχουν ψωμί. Οπότε θα παραμείνουν ιδέες...

ΕΠΙΦΑΝΕΙΕΣ 23: ΑΝΑΡΧΟ-ΒΑΝΔΑΛΟΙ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

2009-06-24T00:36:00.005+03:00

Δεν πρόλαβαν να περατωθούν οι εργασίες αναστηλώσεως στην Παντάννασσα, στην πλατεία του Μοναστηρακίου, και οι ανεγκέφαλοι "αναρχικοί" (ή του "Χώρου") έδρασαν, ρυπαίνοντας με τα σπρέυ τους την είσοδο και τους χιλιόχρονους πέτρινους τοίχους της ιστορικής εκκλησίας. Νομίζουν, τα γελοία ανδρείκελα, ότι με το να αφήσουν το σύμβολό τους επάνω στην ξύλινη πόρτα και το "Ούτε αφέντης, ούτε Θεός", κάτι σπουδαίο κάνουν.
.

Πλανώνται οι δυστυχείς. Δεν είναι τα καθαριστικά που απαλλάσσουν το ναό από τα βέβηλα και βάρβαρα ίχνη τους. Είναι η αλήθεια και η δύναμη της Ιστορίας.
.

Όταν αυτοί θα έχουν παρέλθει και κανείς δε θα τους θυμάται, αυτούς ή τους άφρονες πάτρονές τους, καθώς η μόνη συνεισφορά τους σε αυτή τη ζωή θα είναι η καταστροφή και η ασχήμια, οι πέτρες θα στέκουν στη θέση τους και τα μνημεία θα ατενίζουν τον αττικό ήλιο.
Ίσως κάποιες σκιές από τα σβησμένα συνθήματά τους θα υπενθυμίζουν ότι στην πραγματικότητα ποτέ δεν έφυγαν από αυτή τη γη οι Έρουλοι, οι Γότθοι, οι Βάνδαλοι και οι Τούρκοι. Ποτέ.
.

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΤΕ ΓΡΑΦΙΚΟ ΣΑΡΩΝΙΚΟ

2009-06-22T22:40:00.007+03:00

Σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα, μέσα σε ένα πευκόφυτο χώρο κοντά στο Λαγονήσι, ο Άγιος Δημήτριος κουβαλάει τους αιώνες της ιστορίας του και παρακολουθεί την εναλλαγή των περιόδων ακμής και παρακμής, προσφέροντας με την κομψή μορφή του ιδανικό σκηνικό για "γραφικά" μυστήρια.
.

Τυπικό δείγμα βυζαντινού ρυθμού, όπως εφαρμόστηκε στην Αττική, με πλευρικές κόγχες μοναστηριακού τύπου, διασώζει από την αρχική του μορφή το βόρειο τοίχο, με την επιμελημένη ισόδομη πλινθοπερίκλειστη τοιχοδομία.
.

Τα διάσπαρτα στο χώρο σπαράγματα μαρτυρούν πιθανή στήριξη του αρχικού τρούλου σε μονόλιθους κίονες. Μετά τη μερική κατάρρευση και την ανοικοδόμηση του ναού, ο οκταγωνικός τρούλος στηρίχθηκε στους τοίχους, οι οποίοι δομήθηκαν με αργούς λίθους.
.

Στο εσωτερικό του σώζονται λίγες αλλά ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες, που προσδίδουν ιερότητα στο χώρο. Η αξία τους τονίζεται από την αντίθεσή τους προς τον ασβεστωμένο τοίχο.

Όπως και σε πάμπολλα μνημεία της χώρας μας, η παρουσία του σύγχρονου εκκλησιαστικού κιτς περισσεύει και εδώ. Τέτοιοι χώροι, καθαγιασμένοι από το λιβάνι και τους ψαλμούς αιώνων, δεν έχουν ανάγκη από βιομηχανικά εκκλησιαστικά χαϊμαλιά, ούτε από τσιμεντοστρωμένο περιβάλλοντα χώρο, ούτε κυρίως από αυθαίρετες ταβέρνες, προφανέστατα ιδιοκτησία της Εκκλησίας, σε απόσταση ελαχίστων μέτρων.

Ο "οίκος του εμπορίου" είναι πάντα εδώ, τραγικά κοντά μας.

Τα εκκλησιαστικά μνημεία μας, φορείς και μάρτυρες μιας ακόμη ζωντανής παράδοσης, αξίζουν καλύτερης μεταχείρισης από την Εκκλησία μας.
.

ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΗ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΥ ΤΗΣ ΕΡΜΟΥ

2009-06-14T20:21:00.002+03:00

Τυχερή η γηραιά Μερσέντες. Αντί να αποσυρθεί και να σκουριάσει πεταμένη κάπου, καλοσυντηρημένη και σένια περιμένει να οδηγήσει το ζεύγος των νεονύμφων στη λεωφόρο της ευτυχίας. Ωραία εικόνα σήμερα το μεσημέρι στην έρημη, κυριακάτικη Ερμού.

Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

2009-06-14T20:15:00.002+03:00

Κυριακή των Αγίων Πάντων σήμερα και αυτή η παλιά αυλόπορτα, που οδηγεί σε ένα ιδιωτικό εκκλησάκι σε κάποιο δρομάκι της Αγίας Παρασκευής, με έκανε να σκεφθώ ότι κάπως έτσι πρέπει να είναι η πύλη του Παραδείσου: όμορφη και με λουλούδια. Και δυστυχώς στενή, για να χωράει λίγους.

ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ

2009-05-29T00:09:00.002+03:00

Έναν πουλίν, καλόν πουλίν, εβγαίν' από την Πόλιν,
μηδέ σ' αμπέλια 'κόνεψεν, μηδέ σε περιβόλιν,
επήεν και ν' εκόνεψεν σ' Αγιά-Σοφιάς την πόρταν.
Ένοιξεν τ' έναν το φτερόν, σο αίμαν βουτεμένον.
Και σ' άλλο το φτερόν εθέ, χαρτίν βαστά γραμμένον.
Ατό κανείς 'κι αναγνώθ', κανείς 'κι ξερ' ντο λέει,
μηδέ κι ο Πατριάρχης μας με όλους τους ποπάδες.
Κι έναν παιδίν, καλόν παιδίν, πάει και αναγνώθει.
Σίτια αναγνώθ’ και σίτια κλαίει, σίτια κρούει την καρδίαν:
Ν' αϊλί εμάς και βάι εμάς, 'πάρθεν ή Ρωμανία!

Ν' αϊλί εμάς και βάι εμάς, οι Τούρκ’ την Πόλ’ επαίραν.

Επαίραν το Βασιλοσκάμ’ κι ελλάεν Αφεντία.

Μοιρολογούν τα εκκλησιάς, κλαίγνε τα μαναστήρια

κι Αϊ-Γιάννες ο Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπισκάται.

Μη κλαις, μη κλαις Αϊ-Γιάννε μου και μη δερνοκοπάσαι.

Η Ρωμανία αν πέρασεν, η Ρωμανία αν ‘πάρθεν

Η Ρωμανία αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

2009-05-28T23:53:00.004+03:00

Αναστηλωμένο τμήμα των χερσαίων τειχών της Κωνσταντινουπόλεως

29 ΜΑΪΟΥ 1453

Πήραν την Πόλιν, πήραν την

El asedio de Constantinopla.

Της Άρνης το νερό

ΑΝΩΘΕΝ 15: Η ΠΟΛΥΚΛΑΥΣΤΗ ΠΟΛΙΣ

2009-05-28T23:35:00.005+03:00

Η Βασιλεύουσα Πόλις της ιστορικής μας μνήμης, η γιγαντωμένη Ισταμπούλ της πανίσχυρης Τουρκίας, όπως τη βλέπει σήμερα η Κυρα-Δέσποινα και πολυδακρύζει. Για τη δική της κατάσταση ή για την κατάσταση των απογόνων εκείνων που την έχασαν;

ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ: Η ΕΠΙΤΟΜΗ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

2009-05-25T03:07:00.005+03:00

Ο οχυρός λόφος της πόλης από τα χρόνια των Πελασγών μέχρι το 1833, η αιτία που η σύγχρονη Αθήνα έγινε Πρωτεύουσα κράτους: η Ακρόπολη.

Βυζαντινή Ορθοδοξία, Τουρκοκρατία, νεοκλασικισμός: η κληρονομιά των προηγούμενων αιώνων σε εμάς.

Αυτοκίνητα, μηχανάκια, παζάρι, χάος, ανθρώπινο κουβάρι, η σύγχρονη, προβληματική μεγαλούπολη: το δικό μας κληροδότημα στα παιδιά μας και στις επερχόμενες γενεές.

Στο Μοναστηράκι βλέπει κανείς, καθώς το μάτι κατεβαίνει από τον Παρθενώνα στην άσφαλτο της Ερμού, την καταθλιπτική κατάρρευση της σύγχρονης Ελλάδας. Αυτή η εικόνα τα λέει όλα και δε χρειάζεται να κοιτάξεις αλλού.

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

2009-05-18T20:50:00.005+03:00

Ένας κόσμος που γιόρταζε τη ζωή και υπέμενε το ζυγό με χορόν και τραγούδι...
.

ένας κόσμος που υπεράσπισε την τιμή και την αξιοπρέπεια του αρματωμένος με γκράδες και κάμες...
.
ζητάει σήμερα μια δήλωση μετάνοιας για τη βιολογική του εξόντωση από τους Τούρκους.
.
Και θα συνεχίσει να τη ζητάει, μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος.
.

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΠΕΝΑΚΗ

2009-05-18T20:39:00.010+03:00

Διεθνής Ημέρα Μουσείων χθες και το Μουσείο Μπενάκη συγκέντρωσε, όπως κάθε χρόνο, πολλούς φίλους του. Η αποκάλυψη των θησαυρών του μοναδικού μουσείου αρχίζει από τον κήπο του, όπου σπαράγματα αρχαιοτήτων ανακατεύονται με την περιποιημένη βλάστηση.
.

Βάση και ιωνικό κιονόκρανο ανάμεσα στα σπαράγγια
.

Μαρμάρινος κορμός δένδρου περικυκλωμένος από ανθισμένα σκυλάκια
.

Κορμός αγάλματος κάτω απότα δένδρα
.

Επιτύμβιες στήλες
.

Το μαρμάρινο κηροπήγιο της κλίμακας του μεγάρου, αγκαλιασμένο τρυφερά από τα άνθη του υβίσκου
.

ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ ΤΟΥ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ

2009-05-10T19:00:00.009+03:00

Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δε με ξετρέλλαινε ο Καραγκιόζης. Η γενιά μου, αν και πρόλαβε το μπερντέ στις γειτονιές και είδε παραστάσεις από πολλούς καραγκιοζοπαίχτες στην τηλεόραση, μάλλον τα πήγαινε καλύτερα με τα ξένα κινούμενα σχέδια. Όπως και να το κάνουμε, ο Μίκυ, ο Ροζ Πάνθηρας, τα Στρουμφάκια και τα "διαστημικά", ήταν πολύ πιο φανταχτερά.
Ο Καραγκιόζης εξέφραζε περισσότερο τη γενιά των γονέων μας, τη γενιά της Κατοχής, της πείνας, της πονηριάς και της εφευρετικότητας προκειμένου να εξασφαλιστεί ο επιούσιος.
Η δική μας εποχή, το '70 και το '80, ήταν εποχή ευημερίας και προσαρμογής στα "ευρωπαϊκά δεδομένα", οπότε οι φιγούρες με τα σαλβάρια και τα ζωνάρια, τα ξυπόλυτα Κολλητήρια και το παλάτι του Πασά, φάνταζαν παρωχημένα κατάλοιπα μιας μακρυνής εποχής που όλοι εξόρκιζαν με αποστροφή, προσποιούμενοι ότι ο Νέος Ελληνισμός δεν υπήρξε γέννημα και θρέμμα της Τουρκοκρατίας, αλλά πρωτόκλαδο από τον κορμό του Χρυσού Αιώνος του Περικλέους.
Ο Καραγκιόζης ωστόσο επέζησε του απότομου εξευρωπαϊσμού της ελληνικής κοινωνίας, χάρη στο πείσμα μερικών ρομαντικών ανθρώπων που υπηρέτησαν την τέχνη του θεάτρου σκιών, όπως ο Ευγένιος Σπαθάρης, ο γνωστότερος της γενιάς των καραγκιοζοπαικτών που γαλούχησαν τη μεταπολεμική Ελλάδα.
Επέζησε ωστόσο και για έναν άλλο λόγο. Όσο και αν ο Νεοέλληνας ανακάλυψε τη Δύση, το γκουρμέ, το ντιζάιν, το γκλαμ, το δυτικό, καταναλωτικό και αγχώδη τρόπο ζωής δηλαδή, με όλα τα καλά και τα κακά του, στο βάθος η ψυχοσύνθεσή του ταυτίζεται με τους ήρωες του μπερντέ: κουτοπόνηρος και φιλότιμος Καραγκιόζης, δουλοπρεπής Χατζηαβάτης, ζόρικος μπαρμπα-Γιώργος, σνομπ σιορ Νιόνιος, και δυστυχώς, πολύ, μα πολύ έντονα Μορφονιός. Ο Νεοέλληνας βέβαια στον καθρέπτη βλέπει μόνο τον απόγονο του Μεγαλέξαντρου, και ποτέ τον Καραγκιόζη, αλλά η αλήθεια άλλα λέει.
.
Ο Ευγένιος Σπαθάρης περνάει στην αιωνιότητα και πάει να στήσει το μπερντέ του σε άλλους κόσμους, σε ανθρώπους γνώριμους από παλιά.
Ο Καραγκιόζος και η οικογένειά του, ο Πασάς και η κόρη του, ο Μεγαλέξαντρος ο ίδιος, κάνουν μία παύση, υποκλίνονται με σεβασμό στον άνθρωπο που τους έδωσε πνοή και αλήθεια και συνεχίζουν την πορεία τους στον ωκεανό της Τέχνης.
Μπορεί σε λίγα χρόνια οι φιγούρες του θεάτρου σκιών να κλειστούν μέσα σε προθήκες μουσείων και παραστάσεις να βλέπουμε μόνο στην οθόνη του υπολογιστή μας.
Όμως για όσο καιρό εμείς οι Νεοέλληνες θα υπάρχουμε, δε θα πάψουμε ποτέ να ονειρευόμαστε σαν τον Καραγκιόζη.
Χαίρετε, ευγενικέ κύριε Ευγένιε. Καλά γλέντια εκεί που πάτε!
.

ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ.

2009-05-10T18:59:00.006+03:00

"Χάριν των προσπαθειών του Πρωθυπουργού και των στενών του συνεργατών, Γ. Ράλλη και του αειμνήστου Π. Παπαληγούρα, γίνεται δεκτή η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Η συνθήκη ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ υπογράφεται στο Ζάππειο από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως Πρωθυπουργό και τον Γεώργιο Ράλλη ως υπουργό Εξωτερικών, παρουσία όλων των Ευρωπαίων ηγετών. Απουσιάζει η Αξιωματική Αντιπολίτευση και ο Αρχηγός της, το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας Παπανδρέου".
Τριάντα χρόνια μετά, ο ανηψιός και ομώνυμος του οραματιστή ηγέτη βλέπει το θείο του να εκλέγεται μεταξύ των δέκα Μεγάλων Ελλήνων και τον εαυτό του να βυθίζεται σε έναν ωκεανό παρακμής και σκανδάλων, από ένα κόμμα που απώλεσε κάθε ίχνος σεμνότητας και ταπεινότητας.
Ο γιος του "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ" Ανδρέα Παπανδρέου ετοιμάζεται να κάνει δώρο στη μάμμυ του το μεγαλύτερο δώρο, να δει και το γιο της Πρωθυπουργό. Για να το πετύχει αυτό, εκμεταλλεύεται την κατάντια των αντιπάλων και χρησιμοποιεί τη δοκιμασμένη μέθοδο του πατέρα του: ευχάριστα λόγια, εύηχες και πιασάρικες λέξεις, χωρίς νόημα και λόγο.
Η τριαντάχρονη Ευρωπαϊκή Ελλάς στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων, παραμερισμένη από την πανίσχυρη Τουρκία, που αν και απ' έξω, αλωνίζει στο εσωτερικό της Ένωσης, περιφρονημένη από τους μεγάλους και παράδειγμα προς αποφυγήν των νεωτέρων, ανατολικών μελών, μασουλάει τα τελευταία "πακέτα" της οικονομικής βοήθειας, κάνοντας πως δε βλέπει το χάος μόλις οι ευρωπαϊκές κάνουλες στερέψουν.
Να τα εκατοστήσουμε...
.

Η ΚΑΚΗ ΓΡΙΠΠΗ ΦΕΥΓΕΙ, Ο ΚΑΚΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΔΕ ΦΕΥΓΕΙ

2009-05-02T10:46:00.004+03:00

Είναι εκπληκτική η ευαισθησία με την οποία αντέδρασε η παγκόσμια πολιτική ορθότης στο αίτημα του Ισλαμικού κόσμου να μετονομασθεί η "γρίππη των χοίρων" σε "νέα γρίππη", με το αιτιολογικό ότι ούτε να αναφέρουν το όνομα του μιαρού ζώου δε θέλουν οι ανά τον κόσμο Μουσουλμάνοι. Ένα πεντάλεπτο τηλεφωνηματάκι του σουλτάνου Ερντογάν στον Ομπάμα μπέη ήταν υπεραρκετό.

Η επέλαση της ασθένειας στις ΗΠΑ από το όμορο Μεξικό και η δυσφήμιση, αρχές καλοκαιριού, ενέτεινε το ενδιαφέρον της Υπερδυνάμεως και συνετέλεσε στο να μην αναφέρεται η αρχική εστία της ασθένειας, κάτι που θα είχε αρνητικές συνέπειες στον τουρισμό.

Είναι φανερό ότι όταν θίγονται καίρια συμφέροντα και όταν υπάρχει σοβαρή πολιτική για να τα υπερασπίσει, υπάρχει και αποτέλεσμα, ώστε να μετονομάζονται ακόμη και ασθένειες. Το αντίθετο δηλαδή από ό,τι συμβαίνει με το όνομα του γειτονικού μας κράτους, που έχει στοιχειώσει την εξωτερική μας πολιτική επί δεκαετίες, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει σοβαρή πολιτική.

Δε μπορώ να φανταστώ τι θα είχε γίνει αν η επιδημία είχε ξεσπάσει κάπου στο βαλκανικό νότο. Όχι μόνο δεν θα είχε μετονομαστεί, αλλά θα μας κουβαλούσε σα ρετσινιά για πάντα, ενώ αν ζητούσαμε να αλλάξει η ονομασία της, το αίτημά μας θα συνοδευόταν από ειρωνικά σχόλια του διεθνούς τύπου, κατηγορίες περί ρατσισμού και απειλές για περαιτέρω οικονομική επιτήρηση αν δεν κάτσουμε φρόνιμα.

Καημένη Ελλάδα, πόσο βαριά σε έχουν αρρωστήσει οι ηγέτες σου, πόσο σε έχουν ταπεινώσει...

ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ

2009-04-30T23:44:00.004+03:00

Ο μαρμάρινος όγκος που πριν από μερικές εβδομάδες δοκίμαζαν οι τεχνίτες και οι αρχαιολόγοι έγινε το τμήμα του κίονος που έλειπε και σήμερα το πρωί τοποθετήθηκε στη θέση του, συμπληρώνοντας σε όλο το ύψος του το δεύτερο κίονα του προπύλου της Βιβλιοθήκης του Αδριανού. Αν όλα πάνε καλά και βοηθήσει λίγο οικονομικά ο κύριος Σαμαράς, θα τοποθετηθεί και το κορινθιακό κιονόκρανο.

Το σχέδιο της αναστήλωσης προβλέπει τοποθέτηση, με συμπλήρωση νέου μαρμάρου, μεγάλου τμήματος του επιστυλίου και του αετώματος, δίνοντάς μας μια σαφέστερη εικόνα της προσόψεως του μνημείου. Μαζί με τα Προπύλαια, που απέκτησαν πάλι μέρος της οροφής τους, το ναό της Απτέρου Νίκης, που επανακτά τη γνώριμη μορφή του και τη βόρεια κιονοστοιχία του Παρθενώνος, της οποίας αποκαθίσταται η συνέχεια, η Αθήνα μας κερδίζει σε μνημειακό πλούτο.

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΕΣΤΟΡΕΣ ΣΤΟ ΛΟΥΣΙΟ

2009-04-21T22:51:00.045+03:00

Αφετηρία της διαδρομής μας στο Λούσιο η Νέα Μονή Φιλοσόφου. Ο τρούλος του καθολικού της είναι διακοσμημένος με εντοιχισμένα πιάτα από τη Νίκαια της Μικράς Ασίας και το εσωτερικό του ναού κατάγραφο με τοιχογραφίες εξαιρετικής τέχνης και σε πολύ καλή κατάσταση
.

Το μονοπάτι στην αρχή του είναι έντονα κατηφορικό και καλυμμένο από πλούσια βλάστηση
.

Η πανάκριβη πλακόστρωση του μονοπατιού που συνδέει τη Νέα με την Παλιά Μονή Φιλοσόφου είναι εξαιρετικά άβολη και φλύαρη. Πολλά λεφτά για το τίποτα
.

Οι ανθισμένες κουτσουπιές δημιουργούν εκρήξεις χρώματος στην καταπράσινη βλάστηση της χαράδρας

Η Κυρία των Αγγέλων στην είσοδο του καθολικού της παλιάς Μονής, που ίδρυσε ο Φιλόσοφος Ιωάννης Λαμπαρδόπουλος στην εσοχή του βράχου το δέκατο αιώνα. Ο Δημήτριος Κανελλόπουλος από την Πιάνα θεώρησε ότι χαράζοντας το όνομά του επάνω στην τοιχογραφία έκανε κάτι σπουδαίο...

Ο εξαιρετικής τέχνης τρούλος του καθολικού της Παλαιάς Μονής που στέκει ασυντήρητη και ερειπωμένη, περιμένοντας τις σκαλωσιές της αναστήλωσης

Η θέα από την Παλαιά Μονή είναι καταπληκτική

Ό,τι έχει απομείνει από ένα κελλί: δεξιά του παραθύρου η καμινάδα του τζακιού και η μουσάντρα για τα λιγοστά υπάρχοντα του μοναχού

Από το κεραμιδένιο λούκι στο πάνω δεξιό μέρος τως φωτογραφίας το νερό που μαζευόταν από το βράχο έσταζε μέσα στο εντοιχισμένο πιθάρι
.

Η αετοφωλιά της Παλαιάς Μονής και στο βάθος η Νέα Μονή Φιλοσόφου

Ο θεοδόχος ποταμός Λούσιος. Μετά τη γέννησή του στο όρος Λύκαιον, ο Ζευς λούσθηκε στα νερά του από τις Νύμφες Νέδα και Αγνώ, πριν κρυφθεί με τη λεχώνα μητέρα του Ρέα στη σπηλιά πάνω από τη σημερινή Βυτίνα

Η άλλη αετοφωλιά του Λούσιου, η Μονή Τιμίου Προδρόμου στην αριστερή όχθη του

Η βρύση στην είσοδο της μονής: πλαστική σωλήνα και χάλκινο τάσι αντάμα!

Βυζαντινά επίκρανα στο διαβατικό, απομεινάρια αλλοτινών εποχών
.

Μπόμπα της Επαναστάσεως βαμμένη με πράσινη λαδομπογιά επάνω σε τσιμεντόλιθο

Η δεύτερη μπόμπα είναι ακουμπισμένη σε αρχαίο κίονα, ευτυχώς

Ο μέγας εν τοις ασκηταίς Σισώης ορά του νεκρού βασιλέως των Ελλήνων Αλεξάνδρου φρίττων... στην είσοδο του καθολικού, επάνω στο βράχο

Μεταξύ ουρανού και γης, τα κελλιά των μοναχών

Τα οστά τα γεγυμνωμένα των μοναχών

"Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών"

Το αρχονταρίκι, όπου οι επισκέπτες δέχονται το κέρασμα

Μία από τις γίδες του μοναστηριού

Τα κελλιά από τη ρίζα του βράχου

Στην έξοδο της χαράδρας το τοπίο γλυκαίνει και ως ευχάριστη έκπληξη μας υποδέχεται η κομψή εκκλησούλα του Αγίου Ανδρέα

Η Αρχαιολογική Υπηρεσία φαίνεται ότι μας θεωρεί ή τυφλούς, ή ανόητους, γιαυτό κόλλησε την πινακίδα της δίπλα στην εκκλησία, καταστρέφοντας την ωραιότερη γωνία λήψεώς της

Το ατσιχολίτικο γεφύρι με το οξυκόρυφο τόξο της Τουρκοκρατίας

Βάση ιωνικού κίονα στην αρχαία αρκαδική πόλη Γόρτυνα

Η κρήνη του λουτρού έχει ακόμη λιγοστό νερό. Αν και παρήκμασε μετά το συνοικισμό της Μεγαλοπόλεως, η Γόρτυς διατήρησε την αίγλη της ως λουτρόπολη και κέντρο λατρείας του Ασκληπιού

Όρθιος κιονίσκος, ανάμεσα στα καλυμμένα ψηφιδωτά δάπεδα του λουτρού

Μαρμάρινο δωρικό ανεστραμμένο κιονόκρανο

Μαρμάρινο δωρικό τρίγλυφο

Το λουτρό του Ασκληπιείου της Γόρτυνος. Εδώ οι ασθενείς αναζητούσαν τη θεραπεία των στομαχικών τους κυρίως παθήσεων

Αμέριμνα πρόβατα βόσκουν στον ίδιο χώρο όπου πριν δύο χιλιάδες χρόνια οι πιστοί αναζητούσαν την ίαση από τον Ακέστορα Ασκληπιό

Ο τσοπάνος από τον Ατσίχολο και η Γερμανίδα αρχαιόφιλη καθισμένοι επάνω στις αρχαίες πέτρες, σαν να έχουν βγει από τις σελίδες περιηγητή της Τουρκοκρατίας
.

Ιδανικός τόπος και χρόνος για μελέτη επάνω στις πέτρες του Ασκληπιείου, απόγευμα της Λαμπροδευτέρας

Μόνο τα θεμέλια έχουν απομείνει από τον περίλαμπρο ναό του Ασκληπιού, που είδε και περιέγραψε ο Παυσανίας. Με τα υλικά του χτίστηκαν στους επόμενους αιώνες κτήρια όπως το σπίτι που βρίσκεται λίγο ψηλότερα
.

Αμετακίνητα από τη θέση τους μέχρι σήμερα, τα ισχυρά θεμέλια στήριζαν τον περίπτερο αμφιπρόστυλο ναό του Ασκληπιού, που στέγαζε τα αγάλματα του Ακέστορος και της Υγιείας, έργα του Παριανού γλύπτη Σκόπα σε πεντελικό μάρμαρο

Στη θέση του γαϊδουράγκαθου στεκόταν περήφανος και φιλάνθρωπος ο αγένειος Ακέστωρ Ασκληπιός και δεχόταν τις δεήσεις και τις θυσίες των ασθενών. Ήταν τέτοια η φήμη του, ώστε δέχθηκε αφιέρωμα από το Στρατηγό και Αυτοκράτορα των Ελλήνων Αλέξανδρο τα προσωπικά του "βασιλικά αντικείμενα", δηλαδή το θώρακα και το δόρυ του, τα οποία είδε, πεντακόσια χρόνια μετά, ο Παυσανίας. Εκείνος ήταν τυχερός. Εμείς αρκούμαστε στις σπασμένες πέτρες, στις περιγραφές του Παυσανία και στο γαϊδουράγκαθο...

ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ, ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ

2009-04-16T23:59:00.004+03:00

Φέτος το πρόγραμμα εργασίας μου με κράτησε αναγκαστικά μακρυά από τις ακολουθίες των ημερών. Παλιότερα τη Μεγάλη Εβδομάδα η κοινωνία προσάρμοζε τις δραστηριότητές της, ενώ τώρα όλα ακολουθούν τον ίδιο φρενήρη ρυθμό, με βάση και γύρω από το χρήμα. Ποτέ δε θα φανταζόμουν, αν δεν το ζούσα, ότι θα τηλεφωνούσαν στην εταιρεία που εργάζομαι, Μεγάλη Πέμπτη στις δέκα το βράδυ, για να ζητήσουν το λογιστήριο. Οι άνθρωποι είτε έχουν αποβλακωθεί, είτε έχουν αποκτηνωθεί και απαιτούν τα πάντα οποτεδήποτε.
Ακούμε από παντού τη λέξη "κρίση". Έχουμε πεισθεί ότι υπάρχει κρίση και ότι πρέπει να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη, όμως κανείς δεν έχει εξηγήσει σαφώς ότι η κρίση προκλήθηκε από τις αστρονομικές αμοιβές των μεγαλοστελεχών του οικονομικού κατεστημένου και από τα ασταμάτητα σκάνδαλα των διεφθαρμένων νομέων της εξουσίας. Αντί λοιπόν να τιμωρηθούν οι απατεώνες, αυτοί τη βγάζουν καθαρή και ο λογαριασμός περνάει στη μάζα.Κυκλοφορεί αυτό τον καιρό ένα μέιλ που προτείνει, αντί τα πακέτα στήριξης να δοθούν στους τραπεζίτες, να δοθούν απ' ευθείας στους πολίτες: τα 28 δισεκατομμύρια ευρώ που διέθεσε η κυβέρνηση στις εγχώριες τράπεζες, να μοιράζονταν εξ ίσου σε όλους τους πολίτες και τους μετανάστες. Το ποσόν που αντιστοιχεί σε κάθε πολίτη είναι τεράστιο. Θα λυθεί το πρόβλημα; Ίσως όχι, γιατί η φτώχεια εξαρτάται και από τις ανάγκες μας. Πολύ χρήμα χωρίς παιδεία πλούτου σημαίνει αύξηση των επιθυμιών μας, οπότε ίσως έχουμε πάλι φτώχεια μετά από λίγο.
Στο τραίνο για το σπίτι διάβασα ένα από τα "φρι πρες" που κυκλοφορούν κάθε Πέμπτη. Για τη Μεγάλη Πέμπτη είχαν κρατήσει άρθρο για την καύση των νεκρών, άλλο άρθρο για την αλλαγή θρησκεύματος ή ονόματος. Είναι προφανές ότι ο πόλεμος κατά της πίστεως δε σταματά ούτε αυτές τις μέρες. Και πώς να σταματήσει, όταν μετά τους Γιοσάκηδες, Κουλουσούσες, Ειρηναίους, Παντελεήμονες, Εφραίμ και άλλους αστέρες του ιερατείου μας, η Εκκλησία αντιμετωπίζεται από όλο και περισσότερους, ιδίως από τη νεολαία, ώς ένα κλαμπ αδαμαντοποίκιλτων και προγαστόρων κτηματομεσιτών; Παλιότερα το εμπόριο περιελάμβανε λείψανα, εικονίσματα και συγχωροχάρτια. Τώρα που αυτά δε συγκινούν πλέον, το έριξαν στα φιλέτα γης που τους παραχωρήθηκαν από το λαό, τους αυτοκράτορες και τους σουλτάνους για να συντηρούνται αξιοπρεπώς. Γι' αυτό άρχισαν οι βόμβες και σε αυτές τις εκκλησίες...
Έριξα μια ματιά στην εφημερίδα. Το Πάσχα με τα αρνιά, λέει, είναι πασέ. Τώρα οι Έλληνες κάνουν, ή πρέπει να κάνουν Πάσχα με σούσι στην Ασία.
Άνοιξα την τηλεόραση. Εκτός από τις χιλιοπαιγμένες σειρές των ημερών, που παίζονται τα τελευταία τριάντα χρόνια με τον ίδιο τελετουργικό τρόπο που διαβάζονται οι ακολουθίες στην εκκλησία, το πρόγραμμα περιελάμβανε τα συνηθισμένες σάχλες, συν κάτι νέο: ντοκυμαντέρ για την υποτιθέμενη οικογένεια του Ιησού με τη Μαρία Μαγδαληνή, για τα Απόκρυφα Ευαγγέλια, για τον αθώο θύτη Ιούδα που ήταν θύμα, ο,τιδήποτε δηλαδή θα μπορέσει να υποσκάψει ακόμα περισσότερο τα θεμέλια της πίστεως, ακριβώς αυτές τις μέρες που υποτίθεται ότι αυτή ξυπνάει.
Είναι προφανές ότι το οικοδόμημα της πίστεως κατεδαφίζεται συστηματικά, πανταχόθεν, παντί τρόπω και δωρεάν. Είναι επίσης προφανές ότι το κενό που θα αφήσει, καταλαμβάνει με μεγάλη ευκολία η απελπισία. Και αυτή δε θα φύγει εύκολα, με όσα οικονομικά πακέτα και με όσο σούσι κι αν την καλοπιάσουμε.
.

ΜΙΟΥ - ΜΙΟΥ, ΜΙΑ ΓΑΤΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ

2009-04-15T16:14:00.003+03:00

Αυθεντική Πλακιώτισσα με τρόπους και φινέτσα.

ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ 3: LOOK-ΟΥΛΕΙΟ ΓΕΥΜΑ

2009-04-15T16:09:00.003+03:00

Στο Μοναστηράκι, επί της Ερμού

Η ΚΑΜΠΑΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΡΑΓΚΑΒΑ

2009-04-13T22:17:00.002+03:00

Από το Φεβρουάριο του 1833, όταν ο Όθων ήρθε στο Ναύπλιο ως Βασιλεύς της Ελλάδος, οι συζητήσεις για τον καθορισμό της Πρωτεύουσας εντάθηκαν. Ως προς την Αθήνα, προείχε το θέμα της παραδόσεως του φρουρίου της Ακροπόλεως από την τουρκική φρουρά, η οποία το κατείχε. Το Μάρτιο του ιδίου έτους ήρθε στην Αθήνα σαν κυβερνητικός επίτροπος της ελεύθερης Ελλάδας ο Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός και αφού η πόλη είχε προταθεί για Πρωτεύουσα του νέου κράτους.
Τελικά η τουρκική φρουρά αποχώρησε από την Ακρόπολη παραδίδοντάς την σε ένα λόχο Βαυαρών στρατιωτών την 31η Μαρτίου / 12η Απριλίου 1833, ημέρα Μεγάλη Παρασκευή. Λίγες ημέρες πριν οι Τούρκοι της Αθήνας είχαν γιορτάσει το τελευταίο Ραμαζάνι και είχαν ρίξει και την απαραίτητη κανονιά. Στις 2 / 14 Απριλίου του 1833 εόρτασαν οι Αθηναίοι το Πάσχα ως ημέρα απελευθερώσεως της πόλεώς τους, και άκουσαν για πρώτη φορά έπειτα από 400 χρόνια να κτυπά η καμπάνα. Ήταν του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά, στο όριο των συνοικιών της Πλάκας και του Ριζοκάστρου.

ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ 2: ΕΓΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΥΖΙΝΑ, ΛΙΓΟ ΤΟΥΡΛΟΥ

2009-04-10T19:47:00.006+03:00

Ελληνικά, ξενόγλωσσα, κεφαλαία, μικρά, ανακατεμένα να σου ανοίγει η όρεξη, στα Εξάρχεια.
.

Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

2009-04-10T02:02:00.012+03:00

L’ Aquila, Abruzzo, Italia

.
Terremoto in Abruzzo, 6 IV 2009

.

Beni culturali

ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ...

2009-04-08T23:53:00.008+03:00

"Ο γιος μου είναι ο πιο δυνατός Έλληνας! Τους Έλληνες κυβερνούν οι Αθηναίοι, τους Αθηναίους ο Θεμιστοκλής, το Θεμιστοκλή η γυναίκα μου και αυτήν ο γιος μου".
Αυτά έλεγε ο Αθηναίος Θεμιστοκλής δυόμισυ χιλιάδες χρόνια πριν. Από τότε όμως, πολλά έχουν αλλάξει.
.

Σήμερα τον κόσμο κυβερνούν οι ΗΠΑ, τις ΗΠΑ ο Πρόεδρος Ομπάμα, τον Ομπάμα ο Πρόεδρος Γκιουλ, το Γκιούλ ο Πρωθυπουργός Ερντογάν και τον Ερντογάν οι μουφτήδες και οι πασάδες της Τουρκίας.

Υπερβολή; Όχι βέβαια! Το αποδεικνύουν τα γεγονότα των τελευταίων ημερών.

Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Μπάρακ Χουσεΐν Ομπάμα έστειλε τη Γραμματέα Επικρατείας (Υπουργό Εξωτερικών) Χίλλαρυ Κλίντον να υποβάλει τα σέβη της στην Τουρκική ηγεσία. Αυτή προσκάλεσε τον "πλανητάρχη" να επισκεφθεί την Τουρκία και αυτός ανταποκρίθηκε πάραυτα.

Αντιλαμβανόμενη η δική μας ηγεσιούλα τη μπαμπεσιά και την πονηριά των "κουμπάρων" της, έσπευσε να συναντήσει τον πλανητάρχη πρώτη και να του ζητήσει συνάντηση με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Ενώ εμείς ασχολούμαστε με την τελειωμένη υπόθεση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, οι Τούρκοι εκβίασαν αποτελεσματικότατα, με το μοναδικό τους τρόπο, ολόκληρο το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και πέτυχαν τα μέγιστα ανταλλάγματα, προκειμένου να αποσύρουν την απειλή βέτο στο πρόσωπο του Ρασμούσεν. 'Ηταν τέτοιο το θράσος τους, που σοκάρισε ακόμη και τους υποστηρικτές τους.

Στο μεταξύ, ο Ομπάμα υπέδειξε για άλλη μια φορά στη "φίλη" Ευρώπη και αποδεχθεί στους κόλπους της τη "φίλη" Τουρκία, ενώ δεν παρέλειψε να εκφράσει την ανυπομονησία του να υποδεχθεί και τη "Μακεδονία" εντός του ΝΑΤΟ.

Η υπόσχεση συναντήσεως με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο έπρεπε να τηρηθεί, αλλά και εκεί θριάμβευσε η τουρκική πονηριά: συνάντηση στο ξενοδοχείο χωρίς κάμερες, ενώ η ακόλουθη συνάντηση με τους άλλους θρησκευτικούς αρχηγούς καλύφθηκε κανονικά από τα ΜΜΕ! Φαντάζεστε όταν επισκεφθεί τη Ρώμη να συναντήσει τον Πάπα στο ξενοδοχείο χωρίς τηλεοπτική κάλυψη; Αδιανόητο φυσικά.

Ας μην τρέφουμε αυταπάτες πλέον. Η αλλαγή που υποσχέθηκε ο Ομπάμα προεκλογικά, δεν αφορά εμάς. Κανείς δεν μας λαμβάνει σοβαρά, κανείς δε μας υπολογίζει, ούτε ο Ομπάμα, ούτε οι Τούρκοι, ούτε οι Σκοπιανοί, κανείς απολύτως. Είμαστε ένα παρηκμασμένο κράτος, ένας γερασμένος και διεφθαρμένος λαός που τρώει τις σάπιες σάρκες του και που δεν αξίζει καμμιάς προσοχής, καμμιάς λύπησης και καμμιάς βοήθειας. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια.

BODIES... Η ΕΚΘΕΣΗ

2009-04-07T17:46:00.006+03:00

Παγκόσμια Ημέρα Υγείας σήμερα και ένας καλός τρόπος εορτασμού της ήταν μία επίσκεψη στην έκθεση των ανθρωπίνων πτωμάτων που φιλοξενείται στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι. Ως Ακέστωρ δεν θα μπορούσα παρά να την επισκεφθώ, να τη σχολιάσω και να την προτείνω, με μερικές επιφυλάξεις.

Κατ' αρχάς είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση, μόνο και μόνο για να δει κανείς τον τρόπο που τα ανθρώπινα σώματα είναι συντηρημένα, ή ακριβέστερα, πλαστικοποιημένα από πολυμερή σιλικόνης. Η καλλιτεχνική τοποθέτηση ελαφραίνει κάπως το μακάβριο για τους ασυνήθιστους θέαμα και οι υπότιτλοι είναι κατανοητοί από τους μη ειδικούς. Η οργάνωση είναι επαγγελματική, ιατροί πρόθυμοι να δώσουν συμπληρωματικές εξηγήσεις βρίσκονται στους χώρους και -επιτέλους- απαγορεύονται τα ενοχλητικά κινητά.

'Ηταν για μένα το ωραιότερο και πιο ευχάριστο μάθημα ανατομίας, οπωσδήποτε δε το λιγότερο δυσώδες, μια και έλειπε η διαπεραστική και ερεθιστική για τα μάτια, τη μύτη και το λαιμό άσχημη μυρωδιά της φορμόλης. Μακάρι να διαδοθεί αυτή η μέθοδος συντηρήσεως των πτωμάτων και οι μελλοντικές γενιές φοιτητών Ιατρικής να μάθουν ανατομία σε τέτοιες συνθήκες.

Μου έκανε εντύπωση το ενδιαφέρον των μαθητών και η έκπληξή τους μπροστά σε κάτι τόσο άγνωστο όσο το ανθρώπινο σώμα και κυρίως τα συναισθήματα μπροστά στα παθολογικά παρασκευάσματα, όπως τα όργανα που έπασχαν από ασθένειες όπως ο καρκίνος. Είναι αλλιώς να διαβάζεις στο κουτί των τσιγάρων ότι το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο και αλλιώς να βλέπεις το μαυρισμένο από την πίσσα ζεύγος πνευμόνων ενός καρκινοπαθούς.

Έντονα ήταν τα συναισθήματα, ιδίως των γυναικών, μπροστά στο θέαμα των εμβρύων. Ένα έμβρυο λίγων εβδομάδων, μήκους ελαχίστων εκατοστών αλλά πλήρως σχηματισμένο, είναι αρκετό νομίζω για να πείσει ότι η άσκοπη έκτρωση είναι δολοφονία και πάντως όχι ο καλύτερος τρόπος αντισύλληψης.

Μεγάλο ενδιαφέρον είχαν και τα σχόλια των επισκεπτών, κυρίως των νέων. Πολλοί δήλωσαν ότι δε θα ξαναφάνε κρέας. Μα δεν τρώτε ανθρώπινο κρέας παιδιά! Πολλοί επίσης δυσφόρησαν με την προέλευση των πτωμάτων. Συνήθως τα πτώματα προέρχονται από ανθρώπους που τα δωρίζουν όσο είναι ακόμη εν ζωή, ενώ άλλα τα δωρίζουν οι συγγενείς του νεκρού. Αρκετά τέλος προέρχονται από ανθρώπους που πεθαίνουν μόνοι, αζήτητοι. Στην Ελλάδα η παράδοση της ταφής και οι στενοί οικογενειακοί και κοινωνικοί δεσμοί δεν επιτρέπουν την παρουσία αρκετών πτωμάτων στα εργαστήρια ανατομίας των Ιατρικών Σχολών.

Διασκεδαστικά ήταν τα σχόλια γύρω από το μέγεθος των γεννητικών οργάνων των Ασιατών. Οι έφηβοι που σχολίασαν το πόσο... λίγο προικισμένοι είναι οι Ασιάτες, ασφαλώς δε σκέφθηκαν ότι όταν πεθαίνουμε δεν είμαστε όπως όταν ξυπνάμε το πρωί. Πάντως, μικροτσούτσουνοι ή όχι οι Κινέζοι, πολλαπλασιάζονται πολύ περισσότερο από εμάς τους... τεράστιους, που βαίνουμε προς εξαφάνιση. Διαβάζοντας αυτά τα σχόλια πάντως, θυμήθηκα ότι τα σεξιστικού περιεχομένου σχόλια επί των πτωμάτων συνοδεύονταν στη Σχολή από αποβολή. Το πτώμα ήταν κάτι σεβαστό και δεν επιτρεπόταν κανένα σχόλιο, πέραν του μαθήματος ανατομίας. Όπως επίσης ήταν σεβαστά τα χρυσά δόντια ή κοσμήματα που έφερε το πτώμα. Στο πρώτο έτος είχαμε μία ηλικιωμένη γυναίκα, με βέρα στο δάχτυλο και χρυσά δόντια. Μέχρι που τα απομεινάρια τελείωσαν στο κρεματόριο, κανένας δεν τόλμησε να τα αφαιρέσει.

Γενικά, παρά το μεγάλο ενδιαφέρον και την υψηλή τεχνική και αισθητική αξία, θα χαρακτήριζα τα 16 ευρώ του εισιτηρίου της έκθεσης πολλά, με δεδομένο μάλιστα ότι πολλά εκθέματα που εμφανίζονται στον κατάλογο, απουσιάζουν από τον ελληνικό σταθμό της στην Τεχνόπολη. Αν και ακριβή και ελαφρώς κομμένη πάντως, είναι μία διεθνής έκθεση που αξίζει να δει το ελληνικό κοινό.

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

2009-04-07T00:32:00.008+03:00

Η είσοδος του χώρου όπου βρίσκεται ο Άγιος Νικόλαος και ο Λέων
.

Ο Λέων της Κάντζας
.

Το κεφάλι του Λέοντος
.

Οι ρίζες της γέρικης ελιάς έσπασαν το πέτρινο τοιχείο
.

Η πρόσοψη του Αγίου Νικολάου

Η εκκλησιά από το πλάι θυμίζει σπίτι, χαρακτηριστικό στοιχείο των εκκλησιών της Τουρκοκρατίας

Η ταπεινή, αυθεντική Ορθοδοξία της ανθισταμένης Αττικής υπαίθρου

Το Πάσχα πλησιάζει και είναι μια καλή ευκαιρία να αναζητήσουμε στα εξωκκλήσια της Αττικής την αυθεντική Ορθοδοξία, τη σεμνότητα, ταπεινότητα και ασκητικότητα που εκφράζουν το γνήσιο ορθόδοξο πνεύμα και που είναι ευκολότερο να το βρούμε στα μικρά εκκλησάκια της επαρχίας ή του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, παρά στους μεγάλους ναούς.

Ένα τέτοιο εκκλησάκι είναι ο Άγιος Νικόλαος στο Λεοντάρι της Κάντζας, κτίσμα του 16ου αιώνα, που βρίσκεται σε ένα ωραίο σημείο με θέα την Πεντέλη, τον Υμηττό και την πεδιάδα της Μεσογαίας.

Σε απόσταση λίγων μέτρων από το εκκλησάκι της Τουρκοκρατίας στέκεται, σε τσιμεντένια πόδια, ο αρχαίος μαρμάρινος Λέων, που έδωσε το όνομά του στην περιοχή. Αυτός, καθώς και άλλες αρχαιότητες που έχουν βρεθεί στην ευρύτερη περιοχή, δείχνουν ότι εκεί βρισκόταν οικισμός στους αρχαίους χρόνους.

Ο Άγιος Νικόλαος και τα άλλα παλαιά εκκλησάκια της Αττικής αξίζουν της προσοχής μας και πρέπει να αποτελούν κάτι περισσότερο από απλά σκηνικά γραφικών γάμων. Αυτά τα ταπεινά εκκλησάκια είναι το παρελθόν μας και η αλήθεια μας, είναι η ανόθευτη ψυχή μας.

ΤΟΙΧΟ-ΓΡΑΦΙΕΣ 28: ΑΛΚΟΟΛΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΠΛΗΞΗ

2009-03-29T18:45:00.001+03:00

Οδός Αγίας Ελεούσης, Ψυρρή

ΟΨΙΜΟ ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

2009-03-29T18:20:00.003+03:00

"Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν αρμάδα..."

(Απομνημονεύματα Θεοδώρου Κολοκοτρώνη)

Εμείς βεβαίως σήμερα, εκτός από το μπόυσουλα, έχουμε χάσει και το αληθινό νόημα του αγώνα που έκαναν τότε οι πρόγονοί μας και ασχολούμαστε με αριστερίστικες μωροφιλοσοφίες, όπως η ημερομηνία ενάρξεως και ο ταξικός χαρακτήρας της Επαναστάσεως.

Γι' αυτό τα λόγια του Μεγάλου Γέρου του Μωριά μιλούν τόσο δυνατά, ώστε κάθε άλλος σχολιασμός είναι περιττός.

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝΑΣΤΗΛΩΝΕΤΑΙ

2009-03-22T21:28:00.003+02:00

Η πίσω όψη της οικίας Παλαιολόγου Μπενιζέλου, πατρικό της Ρηγούλας Μπενιζέλου (Αγίας Φιλοθέης), επί της οδού Αδριανού 96, επιτέλους αναστηλώνεται. Όταν οι εργασίες ολοκληρωθούν, το κτήριο θα αποτελέσει μουσείο του εαυτού του. Η ιδιοκτήτρια Εκκλησία της Ελλάδος υπόσχεται ένα θεαματικό αποτέλεσμα. Το αναμένουμε.

ΤΟΙΧΟ-ΓΡΑΦΙΕΣ 27: ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ

2009-03-22T21:19:00.006+02:00

Ανατολικοευρωπαϊκής προελεύσεως αναρχία
.

ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ 1: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΒΕΛ

2009-03-22T21:11:00.006+02:00

Farmacia ιταλόφωνη Αιόλου και Μητροπόλεως, προφανώς από πτυχιούχο ιταλικής φαρμακευτικής

Τουρκικό λουτρό... gone with the wind

Με τα δύο λου και με κατάλληλη μουσική επένδυση, μπορεί να γίνει και σύνθημα

Γραμματοσειρές: Arial Greek, Εnglish Byzantine, στην είσοδο της Καπνικαρέας

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

2009-03-22T21:10:00.013+02:00

Οδός Ηφαίστου, 8:07. Μόλις που έχουν αρχίσει να ανοίγουν τα πρώτα καταστήματα
.

Οδός Νορμάνου. Σε λίγες ώρες εδώ δε θα πέφτει καρφίτσα
.

Λίγο η αρχιτεκτονική Βομβάης, λίγο το γκράφιτι, η όψη της πόλεως εδώ είναι τραγική, όχι γραφική. Ευτυχώς τα απλωμένα εμπορεύματα και οι ωραίες φάτσες καλύπτουν αυτά τα χάλια
.

Έρημη και η πλατεία Μοναστηρακίου. Η Παντάνασσα πάνω από δέκα χρόνια αλειτούργητη
.

Το ισόγειο του τζαμιού του Τζισταράκη χαλάει την όψη του μνημείου όλες τις ώρες της ημέρας

Θα μπορούσαν οι κύριοι καταστηματάρχες να μαζέψουν λίγο τα χάλια τους

Κάποτε το αέτωμα του σταθμού του Ηλεκτρικού κοσμούσαν αγάλματα. Αφού τα εξαφανίσαμε, αυτόκλητοι "καλλιτέχνες" κλήθηκαν κα κάνουν τη δική τους εικαστική παρέμβαση
.

Η Πανδρόσου άδεια και έρημη. Οι βραδυνοί μόλις έχουν αποχωρήσει, οι πρωινοί δεν έχουν ξυπνήσει ακόμη
.

Ο πρώτος εργαζόμενος έσκασε μύτη. Ηλικιωμένος φυσικά. Κανείς νέος δε σέρνει καροτσάκι οκτώ η ώρα το πρωί
.

Τσαρουχάδικα, αμπατζήδικα, γύφτικα, παλιατζήδικα, έκλεισαν ή κλείνουν. Χαντράδικα, ρουχάδικα, δισκάδικα, μπουτίκ των ομάδων, πήραν τη θέση τους. Το Μοναστηράκι σε περίοδο μετάλλαξης

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΙ!

2009-03-15T19:34:00.002+02:00

Ο σταθμός του ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι
.
Επειδή ενώ η συμπεριφορά μας παραπέμπει σε Βανδάλους, Ερούλους, Γότθους και νομάδες Τουρκομάνους, εμείς καμαρώνουμε για τα αρχαία μας μεγαλεία.

Βανδαλισμός δια χειρός TARAS...
.
Επειδή ενώ "συμμετέχουμε" στον πολιτισμένο κόσμο, κάποιοι κύριοι βανδαλίζουν καθημερινά τα μνημεία μας ανενόχλητοι, με συνέπεια και φαντασία.
Κύριε TARAS, είστε μεγάλος μαλάκας και αληTARAS κι εμείς κότες που δε σας βρίσκουμε να σας βάψουμε ολόκληρο με το σπρέυ σας...

ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

2009-03-08T18:25:00.004+02:00

Η μονή της Παναγίας Σουμελά μέσα στην ομίχλη των Ποντικών Άλπεων

Ενώ η εδραίωση και επέκταση του Ορθόδοξου Χριστιανισμού στη Μικρά Ασία κατά τους αιώνες του Βυζαντίου είναι σε μεγάλο βαθμό αλληλένδετη με την επικράτηση της ελληνικής γλώσσας, η επιβίωσή του επί Τουρκοκρατίας έγινε δυνατή σε μεγάλο ποσοστό χάρη στην τουρκοφωνία των Χριστιανών υπηκόων του σουλτάνου. Οι λαοί της Μικράς Ασίας εξελληνίστηκαν γλωσσικά και πολιτισμικά επειδή ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί και ακολούθως έμειναν χριστιανοί επειδή ως τουρκόφωνοι ήταν περισσότερο ανεκτοί από τους Τούρκους. Το παράδοξο αυτό φαινόμενο εμφανίστηκε κατά κύριο λόγο στην Καππαδοκία και δευτερευόντως στον Πόντο. Ήταν η οικονομική άνθηση του 19ου αιώνα που οδήγησε στη δημιουργία ελληνικών σχολείων και στην επανάκαμψη της ελληνικής γλώσσας σε μεγάλο βαθμό.

Στον Πόντο και στην Καππαδοκία η Μεγάλη Τεσσαρακοστή ήταν περίοδος αυστηρότατης νηστείας και προσευχής, κατά την οποία δε γίνονταν γιορτές και γλέντια, ούτε τραγουδούσαν και χόρευαν. Τραγουδούσαν όμως διάφορα τραγούδια Αγίων στην τουρκική γλώσσα, φερμένα κυρίως από την περιοχή της Καισάρειας. Αυτά τα ποιήματα, γνωστότερα των οποίων είναι της Αγίας Αικατερίνης, της θυσίας του Αβραάμ, της πώλησης του Ιωσήφ, του Αγίου Αλεξίου του Ανθρώπου του Θεού κ.ά., κυκλοφορούσαν σε φυλλάδια στην Καραμανλήδικη γραφή και αποτελούσαν κοινό ανάγνωσμα σε αρκετές περιοχές της Καππαδοκίας και του Πόντου.

Ο Αλέξιος ο Άνθρωπος του Θεού ήταν γιος του Ευφημιανού και της Αγλαΐας. Έζησε στα χρόνια του Θεοδοσίου του Μεγάλου (379 - 395). Εγκατέλειψε τα εγκόσμια λίγο μετά το γάμο του. Μόνασε σε ηλικία δέκα οκτώ ετών στην Έδεσσα της Μεσοποταμίας. Θέλοντας όμως να ταξιδέψει με πλοίο στην Ταρσό της Κιλικίας, εξ αιτίας μιας θύελλας βρέθηκε στη Ρώμη, όπου πέθανε έχοντας ζήσει σαν ζητιάνος. Το λείψανό του αναγνωρίστηκε από τον Ονώριο (384 - 423) και ετάφη στο ναό των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Το τραγούδι του Αγίου Αλεξίου κατέγραψε η Μέλπω Μερλιέ από τον Πόντιο τραγουδιστή Ευστάθιο Μιχαηλίδη το 1930. Η μελωδία του θυμίζει τα μεσαιωνικά τραγούδια των τροβαδούρων.

Η ιστορία του Αλεξίου

Ισμί Ευφημιανοσουδί

Μπιρ μπεγιντέ αρχονδοσουδί

Καριπλερίν δοστουγουδί

Ισμί σδί Ευφημιανός

Παδισαχλαρά βιζίρ ιδί

Εγλικλερέ χαζήρ ιδί

Κομσουλαρά ιοζουρουδί

Ισμί ιδί Ευφημιανός

Μπιρ δασαχλησή βαρ ιδί

'Οδα χακκά γιασάρ ιδί

Κενδουσινέ νουγιάρ ιδί

Ισμί ιδίν Αγλαΐα

Ισμίν Αγλαΐα ιδί

Βε πεκ ικτιαρλαριδί

Εβλάτ αρζουλάρ ιδί

Σονρά ολδή Αλέξιος

...

Το χάρισμα ολδού πανά

Κι ολοσούν γιανά γιανά

"Μπανά νε δέρσιν καγινανά;

Νέρδε ογλούμ Αλέξιος;"

Απόδοση

Το όνομά του ήταν Ευφημιανός

Ήταν άρχοντας σε ένα μπέη

Φίλος των δυστυχισμένων

Το όνομά του ήταν Ευφημιανός

Ήταν βεζίρης των σουλτάνων

Πρόθυμος για να κάνει καλό

Οι γείτονές του τον μισούσαν

Το όνομά του ήταν Ευφημιανός

Είχε μια γυναίκα

Που την αγαπούσε ο Θεός

Οι δυο τους ταίριαζαν

Τη λέγαν Αγλαΐα

Το όνομά της ήταν Αγλαΐα

Και ήταν πολύ γέροι

Ποθούσαν τέκνον

Ύστερα απέκτησαν τον Αλέξιον

...

Το χάρισμα έγινε σε μένα

Όταν πέθανα - με καημό, με καημό

"Τι μου λες συμπεθέρα;

Πού είναι ο γιος μου ο Αλέξιος;"

ΟΙ ΟΡΟΦΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΠΥΛΑΙΩΝ

2009-02-25T17:22:00.002+02:00

Μετά την επιτυχή συμπλήρωση πριν από ένα χρόνο δύο κιόνων με τους σπονδύλους και τα ιωνικά κιονόκρανα που έλειπαν, οι φατνωματικές οροφές των Προπυλαίων βρήκαν, με την απαραίτητη συμπλήρωση, τη θέση τους στο μνημείο του Μνησικλέους που έχει ταλαιπωρηθεί περισσότερο από όλα τα μνημεία της Ακροπόλεως από το χρόνο, τους Τούρκους και το λόρδο του Έλγιν.
Συγχαρητήρια για την άριστη εργασία στους αρχαιολόγους και τους τεχνίτες των αναστηλώσεων.
Περιμένουμε με ανυπομονησία την τοποθέτηση στέγης στην Πινακοθήκη και χώματος στο εσωτερικό της Ακροπόλεως, ώστε να έχουμε πάλι λίγη από την αυθεντική εικόνα που είχε το Κάστρο κατά τη διάρκεια των αιώνων.
.

Η ΚΤΙΣΗ ΤΗΣ ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑΣ

2009-02-16T22:04:00.003+02:00

Επιστολικό δελτάριο του 1900 με άποψη της Κερασούντας
.
"Της Κερασούντας τα κάστρα τα έχτισε η Κεράσα. Μαστόρους είχεν Έλλενους. Αυτοίνοι ήταν τόσο μεγάλοι, που από τη ρίζα του βουνού έφταναν ως την κορυφή και έβαζαν απάνω τις πέτρες. Η Κεράσα έψηνε το φαγί και το έφερνε στη Γαράσαρη και πάλι δεν εκρύωνε. Μια μέρα, την ώρα που έρχονταν στο δρόμο, απάντησε έναν σαν εμάς άνθρωπο. Της φάνηκε παράξενος και πήρε και τον έβαλε στην τσέπη της. Έκατσαν στο τραπέζι και την ώρα που έτρωγαν, ο άνθρωπος πετάχτηκε έξω από την τσέπη της Κεράσας. Αυτή τον θυμήθηκε τότε και τον έβγαλε και τον έβαλε πάνω στο τραπέζι. Οι Έλλενοι, όταν τον είδαν τόσο μικρό, εθάμαξαν."
.
Λαϊκή παράδοση που γεννήθηκε από τα κυκλώπεια τείχη και το όνομα της Κερασούντας και καταγράφηκε στον Πόντο το 19ο αιώνα. Από το βιβλίο του Ι. Θ. Κακριδή "Οι αρχαίοι Έλληνες στη νεοελληνική λαϊκή παράδοση", έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης
.

ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

2009-02-09T10:04:00.008+02:00

Ευχάριστη έκπληξη κατά την έξοδο από το σταθμό του ΗΣΑΠ
.

Κάτι καλό θα προκύψει όταν αφαιρεθούν τα πανιά και οι σκαλωσιές
.

Η δουλειά είναι ιδιαίτερα επίπονη. Το βάρος του μαρμάρινου όγκου και η ευαισθησία του αρχαίου υλικού δυσκολεύουν τις εργασίες
.

Οι δύο επιφάνειες πρέπει να εφαρμόσουν απολύτως
.

Η αποκεκαλυμμένη κοίτη του Ηριδανού. Η Αθήνα απέκτησε τη δική της Fontana di Trevi
.

Σχεδόν έτοιμη και η Παντάνασσα. Ελπίζουμε το Πάσχα να λειτουργηθεί
.
Νωρίς το πρωί της περασμένης Παρασκευής οι εργάτες και οι αρχαιολόγοι είχαν πιάσει δουλειά στην είσοδο της Βιβλιοθήκης του Αδριανού, στο Μοναστηράκι. Ένας όγκος μαρμάρου δοκιμαζόταν επάνω στη σπασμένη επιφάνεια ενός αρχαίου κίονα του προπύλου της Βιβλιοθήκης.
Με το νέο αυτό υλικό, ο δεύτερος από αριστερά κίων του κορινθιακού προπύλου θα συμπληρωθεί, κάνοντας δυνατή την τοποθέτηση ενός τμήματος του επιστυλίου και του αετώματος. Μεγαλύτερο πρόβλημα τα χρήματα, όπως με πικρία συζητούσαν μεταξύ τους οι αρχαιολόγοι και κρυφάκουσε ο Ακέστωρ.
Η συμπλήρωση της προσόψεως της βιβλιοθήκης του Αδριανού, η ανάδειξη του Ηριδανού στην Πλατεία Μοναστηρακίου και η ολοκλήρωση της αναστηλώσεως της Παντάνασσας, αλλάζουν ριζικά την εικόνα της περιοχής. Ευτυχώς τα μνημεία καλύπτουν τη μετριότητα των σύγχρονων αρχιτεκτόνων και της πλατείας που μας έφτιαξαν.
Απομένει η αναστήλωση των κτηρίων μεταξύ του σταθμού του ΗΣΑΠ, του Αγίου Ελισσαίου και της Στοάς του Αττάλου, που θα στεγάσουν το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης. Όταν ολοκληρωθεί, ένα ακόμη διαμαντάκι θα έχει προστεθεί στο μαθημένο στέμμα της πρωτεύουσας.
.

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ, ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΠΑΡΟΝΤΩΝ

2009-01-28T16:02:00.008+02:00

Απών!
Δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς.
Μια απουσία ωστόσο κραυγαλέα.
Μια απουσία που μοιάζει σαν να διαρκεί μόνο μια ημέρα.
"Είμαι εδώ, είμαι ο Χριστόδουλός σας".
Μάλλον ήρθε για να μείνει πολύ περισσότερο από όσο όριζε ο βιολογικός του κύκλος.
Δεν ήταν τέλειος, το ήξερε κι ο ίδιος. Όμως ήταν αληθινός. Και σαν να τον ειρωνεύθηκε η τύχη, ανήμερα της επετείου του θανάτου του, βγήκε η απόφαση αναστηλώσεως του καθεδρικού ναού της Αθήνας, που δεν τον πολυχωρούσε και ήθελε κάτι πιο μεγάλο και φανταχτερό.

.
Απών!
Ούτε καν ωσεί παρών.
Δεν είναι κακός, αλλά δεν είναι αυτό που χρειάζεται η Εκκλησία αυτή την κρίσιμη περίοδο. Πολύ περισσότερο δεν είναι αυτό που καλλιέργησαν οι προσδοκίες.
Οι παρουσίες του ελάχιστες, η απήχηση του λόγου του δεν ξεπερνά τους τοίχους της εκκλησίας στην οποία χωροστατεί.
Σιώπησε σε κορυφαία ζητήματα που τον αφορούσαν αμέσως. Μίλησε για θέματα που δεν είναι της αρμοδιότητάς του και με τρόπο που παρεξηγήθηκε, μάλλον δικαίως.
Οι τηλε-καθοδηγητές προσπάθησαν να μας πείσουν ότι το γιουχάισμα των αστυνομικών έξω από τον Ερυθρό Σταυρό δεν ήταν αυτό που ακούσαμε. Ήταν ωστόσο ακριβώς αυτό που ακούσαμε!
Είναι άδικο να βγάλουμε από τώρα αρνητική κρίση. Περιμένουμε πολλά από τον Ιερώνυμο και ελπίζουμε ότι ως το τέλος θα δικαιώσει αυτούς που τον εξέλεξαν.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΤΙΜΗΜΕΝΗ ΑΓΡΟΤΙΑ"

2009-01-27T21:32:00.004+02:00

Εδώ καί μέρες τη σκυτάλη της τηλεοπτικής συμπάθειας έχουν παραλάβει από τους αναρχικούς οι αγρότες, η κοινωνική τάξη που έχει αδικηθεί όσο λίγες από την Πολιτεία. Είναι όμως τα πράγματα μόνο έτσι, ή αγνοούμε κάποια στοιχεία για την ελληνική επαρχία;

Ανέκαθεν η αγροτική τάξη ζει στο περιθώριο των εξελίξεων, τόσο σε κοινωνικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Ο εκσυγχρονισμός της κοινωνίας έφερε για πρώτη φορά την επαρχία σε άμεση επαφή με τα κέντρα όπου διαμορφώνεται η πολιτική και η οικονομία και την κατέστησε κοινωνό της τεχνολογίας.

Από τα πρώτα χρόνια της εντάξεως της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα ένας πακτωλός χρημάτων διατέθηκε στην επαρχία (ή όπως τη λένε μερικοί λεξιπαίκτες, "περιφέρεια"). Ας θυμηθούμε τα μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ), τα πακέτα Ντελόρ και Σαντέρ, τα Leader. Από αυτά ένα μεγάλο μέρος επέστρεψε στη στυγνή πολιτική κάστα ως μίζες, ένα άλλο έφαγαν οι αγροτοσυνδικα-ληστές και ένα σημαντικό κομμάτι επενδύθηκε στη Ρίτα Σακελλαρίου, στο Λε-Πα, στη Θώδη, στα καζίνα και στα κολόμπαρα με τις Ανατολικοευρωπαίες καλλονές. Η αγροτιά πέταξε από πάνω της τη φουστανέλλα και φόρεσε αθηναϊκά, διασκέδασε αθηναϊκά, έχτισε τα χωριά αθηναϊκά, ώστε τα περισσότερα να μοιάζουν σαν τις χειρότερες παρυφές της πρωτεύουσας και γενικά ακολούθησε το χειρότερο πρότυπο αστικοποίησης, καθοδηγούμενη από τα ιδιωτικά κανάλια και τη λάμψη της υποκουλτούρας που αφειδώς προσέφεραν.

Το πελατειακό αλισβερίσι μεταξύ των πολιτικών παραγόντων απέκτησε τρομακτικές διαστάσεις, μια και όλοι ήθελαν τα παιδιά τους να καταλάβουν μια θέση στο Δημόσιο, στην Αθήνα κατά προτίμηση, για να αποκτήσουν το πολυπόθητο στάτους των "Αθηναίων". Αυτών δηλαδή που στην καθημερινή ζωή αποκαλούν "γαλιά", που αφαιμάσσουν κάθε Σαββατοκύριακο που εξορμούν εκτός της ανυπόφορης πόλης τους, και που τους πουλούν το αρνί για κατσίκι, επαιρόμενοι ότι δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά.

Εκτός από τη μετατροπή της ελληνικής επαρχίας σε υποβαθμισμένες αστικές συνοικίες, η οικολογική καταστροφή της είναι τρομακτική. Λιπάσματα, φυτοφάρμακα, μπάζα, σκουπίδια και μολύβι από τα σκάγια των παλληκαράδων κυνηγών καταστράφουν ανεπανόρθωτα τη γη, χωρίς καμμιά φειδώ. Όσοι φυτεύουν ακόμη τα λαχανικά τους, δεν αγγίζουν τα δηλητηριασμένα από φυτοφάρμακα προϊόντα τους, που προορίζονται για "να τα φάνε οι κολο-Αθηναίοι". Φυτεύουν δικά τους, οικολογικά. Οι ασυνείδητοι κυνηγοί μετρούν τις μέρες μέχρι τη λήξη του προγράμματος Natura το 2010, προκειμένου να αφανίσουν ό,τι για την ώρα προστατεύεται.

Και πού βρίσκουν το χρόνο για τόσο πολύ κυνήγι; Οι Έλληνες αγρότες συνήθως δε δουλεύουν οι ίδιοι τη γη τους. Τη δουλεύουν οι Αλβανοί, Βούλγαροι, Ρουμάνοι και Πακιστανοί, σε συνθήκες πραγματικά τριτοκοσμικές. Αυτοί συνέβαλαν με τα χαμηλά μεροκάματα στην άνοδο της αγροτικής οικονομίας την περασμένη δεκαετία. Τώρα που οι δούλοι διεκδικούν ίσα δικαιώματα, η αγροτική οικονομία αρχίζει και παίρνει την κατηφόρα.

Ποιο είναι το πολιτιστικό υπόβαθρο της ελληνικής επαρχίας; Φώσκολος, Θώδη, σκυλάδικα, και το πατροπαράδοτο καφενείο, το μέρος όπου ό,τι ξεφεύγει από τη μετριότητα (όχι το μέτρο), είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω, ισοπεδώνεται και εξευτελίζεται μέχρι θανάτου. Δεν υπάρχει χειρότερο από το να σε πιάσουν στο στόμα τους οι καφενόβιοι του χωριού.

Και κάθε χειμώνα, μετά τις γιορτές που οι εργασίες έχουν τελειώσει και τα θηράματα αρχίζουν και σπανίζουν, πώς διασκεδάζουν την ανία τους; Μα με αγροτικές κινητοποιήσεις φυσικά. Η σάπια πολιτική κάστα, η κύρια υπεύθυνη για την παρακμή της επαρχίας, όλο και κάτι θα τους δώσει, για να τους βουλώσει τα στόματα. Μέχρι του χρόνου που θα ξαναστηθούν τα μπλόκα.

Κάποιοι όμως ούτε έτσι καταφέρνουν να ορθοποδίσουν. Υπάρχει και για αυτούς λύση από το γραφείο ευρέσεως εργασίας που λέγεται Εκκλησία. Έτσι κι αλλιώς υπάρχει έλλειψη κληρικών στα χωριά. Είσαι αγρότης και σε πνίγουν τα χρέη; Γίνε παπάς. Είναι αμέτρητοι οι γεωργοί και κτηνοτρόφοι που ενδύθηκαν το ράσο μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν το μισθό του δημοσίου υπαλλήλου εύκολα και αβίαστα, χωρίς ΑΣΕΠ και άλλα περιττά. Έξι μήνες σε μία εκκλησιαστική σχολή, πολλές φορές μετά τη χειροτονία, για να μη μείνει η οικογένεια χωρίς λεφτά, είναι αρκετοί. Ο μισθός περίπου όσα παίρνει και ένας ειδικευόμενος γιατρός, που θυσίασε τα νιάτα του και το μυαλό του στα θρανία. Για θεολογική και εκκλησιολογική κατάρτιση ούτε λόγος. Ποιος ασχολείται με αυτά. Άμα μάθεις μερικά γράμματα απ' έξω και να μουρμουρίζεις τα ευαγγέλια, είσαι εντάξει.

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις αλήθειες που δε μας δείχνουν τα κανάλια, που δεν αναφέρουν οι πολιτικοί μας στη Βουλή και που όλοι γνωρίζουν στην ελληνική επαρχία, αλλά φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να παραδεχθούν δημοσίως. Η πολυτραγουδισμένη και ηρωική μας ύπαιθρος είναι πνιγμένη στη μπόχα και κανένας πακτωλός εκατομμυρίων δε μπορεί να την ξεπλύνει τόσο εύκολα.

ΣΤΟΝ ΑΓΥΡΙΣΤΟ, ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ!

2009-01-20T11:46:00.010+02:00

Καθώς μία νέα σελίδα ελπίδας ξεκινά σήμερα για τις ΗΠΑ και τον κόσμο,

τη στιγμή που όλοι αναμένουν από έναν άνθρωπο πολλά, ίσως περισσότερα από όσα μπορεί να προσφέρει,

ας αποχαιρετήσουμε τον επί οκταετία αιμοσταγή, παρανοϊκό "συνομιλητή του Θεού", το χειρότερο Πρόεδρο της Ιστορίας των ΗΠΑ και το χειρότερο ηγέτη που γνώρισε η υφήλιος μετά το Χίτλερ,

έτσι όπως του αξίζει:

με παπούτσια στο κεφάλι!

Στον αγύριστο, George W. Bush, εσύ και το σκυλολόι σου!

ΑΜΑΝΕΔΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

2009-01-20T11:46:00.005+02:00

.
Όταν πεθάνω, ήλιε μου, θέλω να σκοτεινιάσεις
Κι όταν μ’ ενταφιάζουνε, καθόλου μην ανάψεις.

.
Πολλές φωτιές με κυνηγούν, μα μια με κοντοφτάνει.
Και να τη σβήσω δε μπορώ, αυτή θα μ’ αποθάνει.

.
Όταν τα λεφτά μου έχασα, οι φίλοι μου χαθήκαν.
Τώρα που ξανακέρδισα ήρθανε και με βρήκαν.

.
Βασανισμένο μου κορμί, πέθανε να γλυτώσεις
Και μάζεψε τα βάσανα, στο Χάρο να τα δώσεις.

.
Αφού υπάρχει θάνατος και το κορμί θα λιώσει,
Τι να την κάνω τη ζωή κι ας είναι κι άλλη τόση.

.
Να ‘τονε και να πέθαινα ένα Σαββάτο βράδυ
Και να με κατεβάζανε την Κυριακή στον Άδη.

.
Όταν πεθάνω, μη με κλαις, γιατί είμ’ αποθαμένος

Κλάψε με τώρα, που ‘μαι εδώ, φτωχός κι ορφανεμένος.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ "ΕΝΤΡΟΠΑ"

2009-01-17T22:03:00.004+02:00

Στενοχωρηθήκαμε και οργιστήκαμε επειδή το γλυπτό της τσεχικής προεδρίας της Ε.Ε. παρουσιάζει την πατρίδα μας ως καμμένη γη. Εξοργίστηκαν και οι Βούλγαροι, επειδή η δική τους χώρα παρουσιάστηκε ως συγκρότημα τουρκικών τουαλετών.
Δεν είναι σαφής η πηγή της εμπνεύσεως του καλλιτέχνη για τη γειτονική μας χώρα. Όμως με εμάς μάλλον υπήρξε επιεικής και στοργικός. Γιατί πώς πρέπει να απεικονιστεί καλλιτεχνικά μία χώρα, στην οποία:
-τα δάση καίγονται και στη συνέχεια καταπατώνται και χτίζονται,
-οι παραλίες γίνονται οικόπεδα νονών της νύχτας,
-οι πόλεις παραδίδονται στο έλεος των αλητών και των πλιατσικολόγων,
-οι πολίτες και τα παιδιά θεωρούν διακίωμά τους να βρίζουν την αστυνομία και να την ταπεινώνουν πετώντας ό,τι βρουν μπροστά τους,
-οι αστυνομικοί θεωρούν καουμποϋλίκι τους να πλακώνουν όποιον βρουν μπροστά τους και να σκοτώνουν αυθάδη παιδιά,
-οι αυτόκλητοι "επαναστάτες" βαρούν στο ψαχνό αστυνομικούς,
-τουρίστες δολοφονούνται από μπράβους στα νησιά το καλοκαίρι,
-επιχειρηματίες απάγονται για λύτρα,
-πολιτικοί κάνουν "νόμιμες" μπίζνες για να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή επιβίωση στα παιδιά τους και ακολούθως ζητούν συγγνώμη για αυτό,
-καλόγεροι μετακινούνται με ελικόπτερα για να τους μένει χρόνος να προσεύχονται,
-οι δρόμοι δεν είναι δρόμοι, τα πεζοδρόμια δεν είναι πεζοδρόμια, η αυθαιρεσία και η ρύπανση είναι πανταχού παρούσες,
-τάξη και νομιμότητα είναι σύντομα ανέκδοτα με τα οποία κανείς δε γελά,
-οι γειτονικές χώρες αμφισβητούν ευθέως και με ακριβή περιγραφή τμήματα της Ιστορίας και της επικράτειάς της,
μια και ο λαός της ο ίδιος απαξιώνει και περιφρονεί με τις πράξεις του την Ιστορία και την επικράτειά του.
Ο κατάλογος αυτός θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ ακόμη.
Αυτό το κράτος δεν είναι στην Αφρική, ούτε στη Λατινική Αμερική.
Είναι κάτω από τα πόδια μας και γύρω μας, είναι μέσα μας, είμαστε εμείς.
Είναι η Ελλάδα μας.
Η δική μας "Εντρόπα", που φιλοτεχνήσαμε μόνοι μας.
Ας αφήσουμε λοιπόν τους Τσέχους καλλιτέχνες ήσυχους και ας αναθεματίσουμε τον εαυτό μας.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΕΘΕΝ, ΧΑΡΑ ΣΟΝ ΚΟΣΜΟΝ!

2008-12-25T12:32:00.005+02:00

Ο λυριτζής Σταύρης Πετρίδης
.
Ποντιακά Κάλαντα Χριστουγέννων
.

.
Χριστός γεννέθεν, χαρά σον κόσμον
α, καλή ώρα, καλή σ' ημέρα
α, καλόν παιδίν οψές γεννέθεν
οψές γεννέθεν, ουρανοστάθεν.

Τον εγέννεσεν η Παναΐα
Το ανέστεσεν αϊά Παρθένα.
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάριν
εκατήβεν σο σταυροδρόμι.

Έπιασαν άτό' οι σκύλ' Εβραίοι
χίλ' Εβραίοι και μίλ' Εβραίοι.
Ασ' σα κρέντικα κι άσ' στην καρδίαν
γαίμα έσταξεν, χολήν κι εφάνθεν.
γαίμα έσταξε, εμυροστάθεν.

Εμυρίστεν ατ' ο κόσμον όλον
για μυρίστ' άτό και σύ αφέντα.

Σύ αφέντα, καλέ μ' αφέντα
έμπα σoν οντάν κι ελά σην πόρταν.
Φέρ ουβάς και λεφτοκάρυα.
Κι αν ανοί'ς μας χαρά σην πόρτα'ς.

Χριστός γεννέθεν, χαρά σον κόσμον
χα, καλή ώρα, καλή σου μέρα.
Χα, καλόν παιδίν οψέ 'γεννέθεν.
Οψέ 'γεννέθεν, ουράνοστάθεν.

Τον εγέννεσεν η Παναΐαν
τον ανέστησεν Αγιά-Παρθένος.
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάριν
χρυσοπούλαρον και ανεμοπούλαρον.

Εκατήβεν σο σταυροδρόμιν
ερπαξαν ατον οι χίλ' Εβραίοι
χιλ' Εβραίοι και μύρ' Εβραίοι
χίλ' Εβραίοι και μύρ' Εβραίοι.

Ασ' σα Αρχαντίκα και ασ' σην καρδίαν
γαίμαν έσταξεν, γλεήν κι εφάνθεν.
Εμυρίστεν ατ' ο κόσμον όλον
για μυρίστ' ατό και εσύ αφέντα
άη αφέντα, καλέ μ' αφέντα.

Δέβα σο ταρέζ κι έλα σην πόρταν
δώσ' με το παχτσίς κι ας πάω δεβαίνω.

Υείαν, ευλοΐαν και καλοχρονίαν, με μια παλιά φωτογραφία από τον Πόντον και με σέρα!
.

.

ΧΕΙΜΩΝΙΑΣΕ

2008-12-21T20:38:00.000+02:00

Η ΝΕΑ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙΟΥ: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΠΟΛΥΔΙΑΦΗΜΙΣΜΕΝΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ...

2008-12-21T19:33:00.004+02:00

Η πλατεία μπροστά από την Παντάνασσα πριν τις εργασίες του Μετρό. Διακρίνεται στο κάτω μέρος της φωτογραφίας η Βραχεία Οδός, η οποία, δυστυχώς, εξαφανίσθηκε από το πρόσωπο και την ιστορία της πόλεως
.
Άργησε αλλά τελείωσε! Η ανακαινισμένη πλατεία Μοναστηρακίου εδώ και λίγες ημέρες, μετά από αναστάτωση άνω των δεκαπέντε ετών, έχει παραδοθεί στην πόλη. Μια από τις κεντρικές πλατείες την πρωτεύουσας, ίσως η ιστορικότερη, για την οποία οι προβλέψεις και οι μελέτες είχαν γραφεί με χρυσά γράμματα. Ως συνήθως, με δόση υπερβολής.
.

Παραμονή Πρωτοχρονιάς πέρσυ. Μπροστά από την εκκλησία διακρίνονται οι αθηναϊκοί φανοστάτες. η χουρμαδιά και η νεοκλασσική αυλόπορτα
.
Οι υπεύθυνοι για την όψη της πόλεως, πολιτικοί και αρχιτέκτονες, μας έχουν συνηθίσει σε λυρικές μεγαλοστομίες και βαρύγδουπες προθέσεις, που ποτέ δεν πραγματοποιούνται σε όλη τους την έκταση.
Η πλατεία Μοναστηρακίου, που καταλαμβάνει την έκταση του Μεγάλου Μοναστηρίου της βυζαντινής πόλεως, από το οποίο σώζεται μόνο το καθολικό, ο ναός της Παντάνασσας, είναι η περισσότερο "λαϊκή" από τις πλατείες του κέντρου της πόλεως και μετά την έναρξη λειτουργίας του μετρό, κομβικό σημείο της πόλεως. Μικρή στο μέγεθος, αλλά με το πλεονέκτημα της υπέροχης θέας προς το κάστρο της Αθήνας και με την κυρίαρχη παρουσία της Παντάνασσας, του Τζισταράκη τζαμιού και του σταθμού του ΗΣΑΠ, είναι ένα σημείο της πόλεως που δεν περνάει απαρατήρητο από τον κάτοικο και από τον επισκέπτη. Επί χρόνια δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένας υπαίθριος χώρος στάθμευσης δικύκλων και καρεκλοτράπεζων, εικόνα που για την ώρα έχει ομολογουμένως εξαφανισθεί. Αρκεί όμως αυτό; Όταν παρεμβαίνεις για να αλλάξεις την όψη ενός δημόσιου χώρου, ιστορικού μάλιστα, θα έπρεπε να επιδιώκεις την αλλαγή από το καλό στο άριστο και όχι από το καλό στο καλούτσικο.

Η νέα πλατεία: ξερή, φλύαρη και εύθραυστη
.

Η ανακατασκευή της πλατείας, μετά τους Ολυμπιακούς, είχε απειληθεί με ματαίωση. Τελικά η μεγάλη καθυστέρηση ενάρξεως των εργασιών, διαφημίσθηκε με κάθε τρόπο. Τι για βυζαντινά πολύχρωμα ψηφιδωτά δάπεδα μας είχαν πει, τι για δρόμους του νερού, τι και τι δε βρήκε η αργκό των νέων αρχιτεκτόνων για να διαφημίσει το επίτευγμά της. Ιδού πώς οι μεγαλόστομες εξαγγελίες έγιναν πραγματικότητα:

Πρώτα απ' όλα το ίδιο το δάπεδο της πλατείας, εκ πρώτης όψεως θεαματικό, δεν είναι τόσο ποιοτικό όσο από μακρυά δείχνει. Μεγάλος αριθμός των "ψηφίδων", ανάμεσα στις πέτρινες, είναι από ξύλο, που φθείρεται εύκολα. Οι αρμοί και οι κακοτεχνίες στις λεπτομέρειές του, βγάζουν μάτι. Η δε ένωση με τα δάπεδα των οδών Άρεως, Πανδρόσου και Ηφαίστου, είναι επιεικώς για κλάμματα. Η βλάστηση και εδώ πρέπει να αναζητηθεί με μεγεθυντικό φακό. Φυτεύθηκαν κάποιες δάφνες και πικροδάφνες, αλλά όλοι γνωρίζουμε την τύχη που περιμένει τις νέες φυτεύσεις στην "πολιτισμένη" πόλη μας.

Ένα λάθος που κάνουν οι ασχολούμενοι με τις πλατείες εδώ στη χώρα μας, είναι ότι μας θεωρούν οσφυοκάμπτες ή καταθλιπτικούς, που περπατούν με το κεφάλι μονίμως σκυμμένο και δε βλέπουν γύρω τους. Πλατεία δεν είναι το δάπεδο. Πλατεία είναι κυρίως οι όψεις των κτηρίων που την οριοθετούν. Ας θυμηθούμε τις όψεις των κτηρίων στις πλατείες των ευρωπαϊκών πόλεων.

Για τις όψεις των κτηρίων του Μοναστηρακίου, τι να πει κανείς. Η περίπτωση του διόροφου νεοκλασικού στη γωνία Αθηνάς και Ερμού, που υποτίθεται ότι θα αποκαθιστούσε εταιρεία του Μετρό, είναι η πλέον αποκρουστική. Ευτυχώς που αποκαταστάθηκε η Παντάνασσα, μετά τις ζημιές που της προκάλεσε η κατασκευή του υπογείου σιδηροδρόμου. Όταν γίνουν τα θυρανοίξια της εκκλησίας, θα φανεί η υπέροχη δουλειά που έχει γίνει στο εσωτερικό, την οποία, βοηθούντος ενός "μέσου", έχω κατ' επανάληψη παρατηρήσει, σε πολλές φάσεις της.

Μπροστά στην εκκλησία υπήρχε μία αυλόπορτα με δύο παλιούς αθηναϊκούς φανούς, από τους ελάχιστους που σώζονταν από το 19ο αιώνα. Η νέα πλατεία τους απαξίωσε και τους κατάπιε, όπως κατάπιε και τη Βραχεία Οδό, που ένωνε παλιά τη Μητροπόλεως με την Ερμού. Το ίδιο έγινε και με τη χουρμαδιά που μεγάλωνε αργά στα δεξιά του ναού. Πάει κι αυτή.

Όπως πάει και η επανατοποθέτηση της κρήνης του Κάτω Σιντριβανιού, που βρισκόταν κοντά στο τζαμί, και που θα αποτελούσε μία ευχάριστη έκπληξη, σύνδεση της πλατείας με το τουρκικό παρελθόν της περιοχής. Για τα άθλια καταστήματα στο ισόγειο του τζαμιού, ούτε λόγος εξωραϊσμού...

Το θετικότερο στοιχείο, μετά την αναστήλωση της εκκλησίας, είναι η αποκάλυψη του Ηριδανού. Αυτές οι τομές, που συνδέουν τη σύγχρονη πόλη με το παρελθόν της, είναι πραγματικά πολύ ευχάριστες στο μάτι και πολύ διδακτικές. Μειονέκτημα το κιγκλίδωμα, που είναι λίγο άβολο για όποιον θέλει να δει τη ροή του μικρού ποταμού.

Το επόμενο θετικό, είναι η υπόσχεση του Δημάρχου Αθηναίων ότι η πλατεία δε θα καταληφθεί από τα τραπεζοκαθίσματα, πάση θυσία. Μετά τις τόσες υποσχέσεις που αποδείχθηκαν κενές, ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον αυτό θα τηρηθεί.

ΔΥΟ ΚΗΔΕΙΕΣ: ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΜΠΑΜΠΗΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ

2008-12-15T16:15:00.006+02:00

«Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω «Κοινότητα» χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα».

Δύο κηδείες απασχόλησαν την ειδησεογραφία σήμερα. Η μία ήταν του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, του πολιτικού που θα μείνει στη σύγχρονη Ελληνική Ιστορία ως ο Πρόεδρος που υπέγραψε την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και που βροντοφώναξε "Όχι" στο Σχέδιο Αννάν.
Τα ελληνικά κανάλια ωστόσο, από την ημέρα του θανάτου του, την περασμένη Παρασκευή, μέχρι και σήμερα, ξεπέταξαν την είδηση στα ψιλά των δελτίων τους, διαθέτοντας λίγα μόνο δευτερόλεπτα, σαν να είχε πεθάνει ο Πρόεδρος του μικρότερου κράτους της Αφρικής. Ακόμη ηκαι η δημόσια τηλεόραση δεν του επεφύλαξε καλύτερη μεταχείριση.
.
Δελτία ειδήσεων, 12 Δεκεμβρίου

.
Τάσσος Παπαδόπουλος: Όχι στο Σχέδιο Αννάν

.
Σήμερα κηδεύθηκε και ο επιχειρηματίας Μπάμπης Λαζαρίδης, που έπεσε νεκρός προχθές από τις σφαίρες αγνώστων εκτελεστών.
Για την προσωπικότητα του δολοφονηθέντος το τηλεοπτικό κοινό είχε τη δυνατότητα, αυτές τις μέρες, να μάθει κάθε πιθανή και απίθανη λεπτομέρεια για τη σύζυγό του, που δεν είχε χωρίσει, για τη σύντροφό του, για τα παιδιά του, για τις νυκτερινές επιχειρήσεις του, για τη θεία Καίτη Γκρέυ και το κέντρο διασκεδάσεως του οποίου ήταν ιδιοκτήτης. Μέχρι και ότι το κηδειόχαρτο ανέφερε ως σύζυγο τη σύντροφό του μάθαμε. Μία αγιογραφία ενός θύματος δολοφονίας που μόνο άγιος δεν ήταν, στα πλαίσια του τηλεοπτικού καννιβαλισμού.

Είναι εκπληκτικό πώς η εκτέλεση ενός νονού της νύχτας από πληρωμένους δολοφόνους, προφανώς για ξεκαθάρισμα λογαριασμών, ανάγεται από το νεοελληνικό λάιφ στάιλ σε μείζον κοσμικό θέμα, μόνο και μόνο επειδή η γυναίκα του και η γκόμενά του τυγχάνουν όμορφες, διάσημες και πλούσιες. Είναι εκπληκτικό πώς το τηλεοπτικό κοινό εξοικειώνεται με αυτή τη μπόχα και συμμετέχει με προθυμία σε αυτό το παιχνίδι, ως αποχαυνωμένος ηδονοβλεψίας.
Παρά την άθλια τηλεοπτική κάλυψη, ο Τάσσος Παπαδόπουλος έχει εξεσφαλίσει μία θέση στην Ελληνική Ιστορία. Όσο για το μακαρίτη Λαζαρίδη, αφού τον ξεκοκκαλίσουν για λίγες μέρες ακόμη, θα τον ρίξουν στο βάραθρο της λήθης, μέχρι οι χήρες του να εμφανιστούν με νέο -λαμπρό και πλούσιο- ταίρι.
Αιωνία τους η μνήμη!

ΑΝΩΘΕΝ 14: ΚΕΡΚΥΡΑ

2008-12-12T15:11:00.002+02:00

Μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνος σήμερα και η τιμή ανήκει δικαιωματικά στην Κέρκυρα, που φιλοξενεί αδώ και αιώνες το σεπτό σκήνωμα του Κυπρίου ιεράρχη.

ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΥΦΟ

2008-12-12T14:36:00.017+02:00

Αθανάσιος Μασσαβέτας Διάκος

Γρηγόριος Δικαίος Παπαφλέσσας

Αλέξανδρος Ανδρέας Γρηγορόπουλος

Μαζί με το Διάκο και τον Παπαφλέσσα τοποθέτησε ο Αλέκος Αλαβάνος το δολοφονημένο μαθητή των Εξαρχείων. Αξίζει και σε αυτόν μια ανάλογη τιμή: η τοποθέτησή του μεταξύ προσωπικοτήτων ανταξίων του:

Ρήγας Φεραίος Βελεστινλής

Αδαμάντιος Κοραής

Ιωάννης Μακρυγιάννης

Ιωάννης Καποδίστριας

Αλέκος Αλαβάνος

Αλέξης Τσίπρας

Στο σύμπαν, ανάμεσα στους γαλαξίες και τους αστέρες κυκλοφορούν και τα διαστημικά σκουπίδια. Στο σύμπαν της ελληνικής Ιστορίας, συμβαίνει το ίδιο. Μόνο που σε αυτό κυκλοφορούν επιπλέον και Ούφο!

Well done Alexis! Good job!

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΥΤΑ ΕΙΧΕΣ ΣΤΟ ΝΟΥ ΟΤΑΝ ΚΑΤΕΒΗΚΕΣ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ;

2008-12-10T18:11:00.011+02:00

Τα φώτα του νεοελληνικού πολιτισμού
.

Αν λεγόταν Μεχισβίλι και ζούσε στη Βέροια,
Αν λεγόταν Ισαάκ ή Σολωμού στο Παραλίμνι,
Αν λεγόταν Μπολάνος στη Χειμάρρα,
Αν ήταν φτωχόπαιδο του μεροκάματου,
Αν ήταν πρεζόνι στην Ομόνοια, πουτάνα στο Μεταξουργείο,
Μπάτσος σε διατεταγμένη υπηρεσία στα Ζωνιανά,
Αν, αν, αν...
Θα άνοιγε ρουθούνι στη μνήμη του;
Σιγά τώρα...
.
Μοναστηράκι, ξημέρωμα Κυριακής, το Intersport στις φλόγες

.
Καπνικαρέα, το Sprider στις φλόγες

.

Το μέσον...
.

...Και το αποτέλεσμα
.

Πλατεία Συντάγματος, απόγευμα Δευτέρας

.

Merry Christmas Athens!

Το πολυπολιτισμικό πλιάτσικο της Αθήνας, βράδυ Δευτέρας

Πατρινοί, είμαστε μαζί σας!
.

Ο κυρ-Γιώργος από την Πάτρα λέει αλήθειες. Σκάστε κύριοι του ΑΝΤ1 κι ακούστε μια φορά!

.

Έρχονται άγιες μέρες, φύλακες γρηγορείτε!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 2008 (ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗ ΑΠΟ ΤΟ INFOGNOMONPOLITICS)

2008-12-10T11:04:00.009+02:00

Η πατρίδα μας ζει τη δική της Νύχτα των Κρυστάλλων από τους νέους φασίστες, που έχουν ενδυθεί προβιά δημοκράτη και επαναστάτη. Ο φασισμός και ο λαϊκισμός κυριαρχούν παντού, από την ηγεσία του τόπου έως τον Τύπο (δεν του αξίζει το κεφαλαίο ταυ). Ο δε λαός, δειλός, μοιραίος και άβουλος αντάμα, προσμένει ίσως κάποιο θάμα. Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του συμπατριώτη μας Σάββα Καλεντερίδη από το Infognomonpolitics. Ένα άρθρο που ως ψύχραιμη φωνή απηχεί το αίσθημα της ελληνικής κοινωνίας.

Αναδημοσίευση
Ένα παιδί 15 χρονών πεθαίνει από σφαίρα ειδικού φρουρού στα Εξάρχεια.
Τα Εξάρχεια που από γραφική συνοικία της Αθήνας, με την ανοχή της Ελληνικής Πολιτείας, έχουν καταντήσει φυλακή για τους απλούς ανθρώπους που έτυχε να ζουν εκεί, εκείνους που δεν αμφισβητούν το σύστημα με τον τρόπο που είδαμε τις τελευταίες μέρες.Ο θάνατος και το φέρετρο του άτυχου παιδιού γίνεται αυτομάτως γήπεδο για κάθε είδους παιχνίδια.

Πρώτα απ' όλα, ο Αλέξης "δολοφονείται".
Αυτόπτες μάρτυρες λένε ότι είδαν τον ειδικό φρουρό να πυροβολεί στο ψαχνό.Ο ειδικός φρουρός λέει ότι πυροβόλησε τρεις φορές στον αέρα για εκφοβισμό.Ο ένας συνήγορός του (Καπερνάρος) παραιτείται για "προσωπικούς λόγους" και ο έτερος (Σαλαβράκου), δηλώνει ότι από τη μελέτη της δικογραφίας διαπίστωσε ότι δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον πελάτη του, ενώ από τον οικογενειακό κύκλο του ενός δικηγόρου αφήνεται να εννοηθεί ότι ασκήθηκαν πιέσεις και απειλές εναντίον του γιατί ανέλαβε την υπεράσπιση του "δολοφόνου".

Ενώ ο Αλέξης σκοτώθηκε ή δολοφονήθηκε (η βαλλιστική έρευνα θα δείξει), ο ειδικός φρουρός "δολοφονείται" από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τους αρχηγούς των κομμάτων, τους δημοσιογράφους (κυρίως από αυτούς και κατά συρροήν), τους διαδηλωτές, τους κουκουλοφόρους, τους καταστροφείς, τους, τους...

Κανείς δεν περιμένει τα αποτελέσματα της βαλλιστικής έρευνας και το αποτέλεσμα της δίκης, παραβιάζοντας όλοι, με τον πιο βίαιο, απολίτιστο και βάρβαρο τρόπο, το τεκμήριο της αθωότητας ενός κατηγορουμένου.

Τον ειδικό φρουρό θα τον δικάσει το νόμιμο δικαστήριο της Ελληνικής Πολιτείας και όχι οι πολιτειακοί και πολιτικοί παράγοντες, ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε όλοι εκείνοι που παίζουν πολιτικά και ...άλλα παιχνίδια πάνω στο φέρετρο του νεκρού Αλέξη και πάνω στην πλάτη του ειδικού φρουρού.

Αν όλοι οι παραπάνω που προτρέχουν, θέλουν να δικάσουν κάποιον, άς δικάσουν τους ίδιους τους εαυτούς τους. Τότε δεν θα παραβιάσουν κανένα τεκμήριο αθωότητας, γιατί αυτό στην ελληνική λέγεται αυτοκριτική.

Οι πολιτειακοί και πολιτικοί παράγοντες (εκείνοι που προτρέχουν) άς δικάσουν τους εαυτούς τους, που δεν υπερασπίστηκαν τα εθνικά μας συμφέροντα και επέτρεψαν στην Τουρκία να αλωνίζει στο Αιγαίο και τη Θράκη, που διασπάθισαν τον εθνικό μας πλούτο, που κατέστρεψαν το ελληνικό περιβάλλον, που κατέστρεψαν την ελληνική παιδεία, που διαχειρίστηκαν με αδιαφάνεια και αναποτελεσματικά το δημόσιο χρήμα, που έκαναν την Ελλάδα πρώτη στη διαφθορά και τελευταία στην ανταγωνιστικότητα, που κατέστρεψαν την ελπίδα του συνταξιούχου, του απλού εργαζόμενου, του νεολαίου, που, που, που...

Οι δημοσιογράφοι (εκείνοι που προτρέχουν) άς δικάσουν τους εαυτούς τους για τη χειρότερη τηλεόραση του κόσμου που οι ίδιοι δημιούργησαν, για τις μαύρες σακούλες με τα χρήματα που εξασφαλίζουν από εκβιασμούς που κάνουν "ασκώντας" δημοσιογραφία, για την "πλάτη" που κάνουν στους εργοδότες τους, που μετέτρεψαν το αγαθό της ενημέρωσης του Έλληνα πολίτη σε όπλο εκβιασμού για να παίρνουν "δουλειές" και να διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα, για το ότι κατήντησαν συνώνυμη του αγράμματος-αχρείος-εκβιαστής την έννοια δημοσιογράφος, έννοια που κατά το παρελθόν την υπηρέτησαν προσωπικότητες που άφησαν ιστορία με το πνευματικό τους περιεχόμενο και την εντιμότητά τους, για, για, για...

Τέλος όλοι εμείς, δευτεραγωνιστές, τριταγωνιστές ή κομπάρσοι, προτρέχοντες και μη:

- ας βγούμε από την ιδεολογική, πολιτική, κομματική, συμφεροντολογική και προσωπική μας φυλακή,

- ας απελευθερωθούμε από τα όποια δεσμά με τα οποία μας αλυσόδεσε η ιστορία και η άδικη συμπεριφορά του ελληνικού κράτους,

- ας δείξουμε έμπρακτα και ας διαλαλήσουμε τί κοινωνία θέλουμε σε εκείνους που καλώς ή κακώς ορίζουν της τύχες μας

- ας απομονώσουμε τους πολιτικούς και κοινωνικούς προβοκάτορες,

- ας τιμωρήσουμε με την ψήφο μας εκείνους τους φαύλους πολιτικούς που χρηματίζονται, εμπορευόμενοι την ελπίδα μας,

- ας φράξουμε το δρόμο σε εκείνα τα ξένα συμφέροντα που επωφελούνται από το συναισθηματισμό και την εκρηκτικότητα του Έλληνα, για να προωθήσουν τα άθλια σχέδιά τους,

- ας απαιτήσουμε με όποιον τρόπο θεωρούμε σωστό μια εκπαιδευμένη αστυνομία - τοποτηρητή της νομιμότητας, αρωγό και φίλο του πολίτη, αρωγό του ξένου και του μετανάστη που κατέφυγε στην Ελλάδα για να δει μια άσπρη μέρα (η Ελλάδα έχει φως για όλους) και σκληρό τιμωρό εκείνων που δεν σέβονται τους νόμους, τα δικαιώματα και τις περιουσίες των άλλων.

- ας...

Έτσι θα ξαναδώσουμε όλοι μαζί το χαμόγελο και την ελπίδα στον Έλληνα πολίτη.

Έτσι θα έχουμε κάνει ένα μνημόσυνο δικαίωσης στον Αλέξη, που έφυγε νωρίς και άδικα.
Έτσι θα μπορέσουμε να δούμε κατάματα το 15χρονο παιδί μας στο μεσημεριανό τραπέζι, τον δικό μας Αλέξη, να του δώσουμε την αγάπη, τη φροντίδα και την ελπίδα που του λείπει, και αντί για μια σφαίρα, δολοφονική ή από εξοστρακισμό, να του δώσουμε ένα γλυκό φιλί στο μέτωπο.

Καλό ταξίδι Αλέξη, καληνύχτα σκοτάδι, καλημέρα Ελλάδα...

Σάββας Καλεντερίδης, πατέρας, πολίτης της Ελλάδας

ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ

2008-12-09T00:20:00.003+02:00

Η Αθήνα, η Ελλάδα όλη, έζησαν απόψε τα θλιβερότερα γεγονότα από το Δεκέμβριο του 1944. Πρωταγωνιστές οι ίδιοι: μια δεξιά κυβέρνηση, αριστεροί αντικαθεστωτικοί, τεράστιες υλικές καταστροφές, κατάλυση του κράτους.

Νέα στοιχεία, διαφορετικά από τότε: το πλιάτσικο των καταστημάτων από τους αλλοδαπούς χαϊδεμένους φίλους των κ.κ. Αλαβάνου και Τσίπρα, η ταπεινωμένη και ευνουχισμένη, δήθεν Αστυνομία, η απ' ευθείας μετάδοση του χάους, τα σχόλια των σάπιων δημοσιογράφων και των σάπιων πολιτικών. Η απόπειρα πυρπολήσεως της Βουλής, της Εθνικής Βιβλιοθήκης, του Αρχαιολογικού Μουσείου. Η λεηλασία του Πανεπιστημίου και η καταστροφή του κτηρίου της Σίνα και Ακαδημίας. Η πόλη που πριν τέσσερα χρόνια διοργάνωσε Ολυμπιακούς Αγώνες, τώρα κείτεται καμμένη, λεηλατημένη, ρημαγμένη.

Αλήθεια, ακούσατε το ηγετικό δίδυμο του Σύριζα; Είδατε την εκπομπή του κυρίου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, του τροτσκιστή με τις βιλάρες και τις τζιπάρες; Αντέξατε τα ιδιωτικά μας κανάλια;

Ειλικρινά, αισθάνομαι μεγάλη ντροπή. Όχι που είμαι Έλληνας, αλλά που κατοικώ σε αυτή τη χώρα. Σε αυτή τη σάπια χώρα, τη χωρίς ελπίδα.

ΑΝΩΘΕΝ 13: Η ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΗΣ

2008-11-30T20:20:00.004+02:00

Η εορτάζουσα σήμερα τη μνήμη του πολιούχου της Πάτρα, ο Πατραϊκός κόλπος, οι λίμνες Τριχωνίδα και Λυσιμαχία, οι λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου και Αιτωλικού και το ακρωτήριο Άραξος, όπως φαίνονται από το δορυφόρο. Από εκεί ψηλά, όλα φαίνονται μια χαρά.

.

2008-10-25T22:29:00.000+03:00

4ο ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ. ΑΘΗΝΑ 2008

2008-10-19T13:18:00.002+03:00

Έναρξη. Χορός Εμπρ’ οπίσ’

.

.
Σερανίτσα

.
Γιουβαρλαντούμ

.
Τιζ «Κεμεντσέ μ’ τσαλά τσαλά», Διπλόν Ομάλ, Τικ Αργόν

.
Τικ Αργόν, Σαρί Κουζ Πάφρας

.
Σέρα

.

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ". ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ;

2008-10-17T16:43:00.003+03:00

Ήταν αρχές Σεπτεμβρίου του περασμένου έτους όταν έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο σχετικό με τη νέα μόδα της εποχής, τα ιστολόγια. Σε αυτό αναφέρονταν οι βασικές αρχές του διαδικτυακού ημερολογίου και ο τρόπος -πανεύκολος- να ξεκινήσει κανείς ένα μπλογκ.
Λίγους μήνες πριν, όλος ο κόσμος μάθαινε για την κινητοποίηση που είχαν προκαλέσει οι ιστολόγοι, μετά την καταστροφή της Πάρνηθας. Μια καταστροφή που ήταν απλώς η αρχή του ολοκαυτώματος του καλοκαιριού του 2007, τις συνέπειες του οποίου είδα ιδίοις όμμασιν και φωτογράφησα στην αγαπημένη μου Ηλεία.
Το γράψιμο μου άρεσε ανέκαθεν. Δε γνωρίζω τη γνώμη των αναγνωστών μου, αλλά πάντοτε εξέφραζα δημοσίως την άποψή μου, όχι για προβολή, αλλά από εσωτερική ανάγκη. Έτσι αποφάσισα να δοκιμάσω και να στήσω ένα ιστολόγιο, στο οποίο θα αναρτούσα κυρίως φωτογραφίες και θα σχολίαζα την επικαιρότητα. Είχα άλλωστε χρόνια που παρακολουθούσα ξένα, κυρίως αμερικανικά, φωτογραφικά μπλογκ.
Ψάχνοντας στο Google να βρω δορυφορικές εικόνες της φλεγόμενης Ηλείας συνάντησα τα ιστολόγια του Μάκη Νοδάρου και της Κατερίνας Προ των Πυλών. Αυτοί ήταν οι πρώτοι μου σύνδεσμοι. Σιγά σιγά, μετά από ώρες πειραματισμού, δοκιμών και αντικρουόμενων συναισθημάτων, εμφανίστηκε στις 17 του περασμένου Οκτωβρίου, ημέρα που εορτάζουν οι είκοσι Άγιοι Ανάργυροι Ακέστορες, το παρόν ιστολόγιο. Από το όνομά μου προήλθε το όνομα του ιστολογίου και από την ιατρική μου ιδιότητα προήλθε το ψευδώνυμο Ακέστωρ.
Ο καιρός πέρασε με συνεχείς μεταλλάξεις και προσαρμογές. Άλλωστε αυτή είναι η μαγεία αυτού του μέσου, ότι δεν είναι στατικό. Στις φωτογραφίες της Ηλείας προστέθηκαν άλλες από όλη την Ελλάδα, σύντομα αφαιρέθηκε, ως αδιάφορος, ο σχολιασμός της πολιτικής επικαιρότητας, προστέθηκαν βίντεο και πολλοί σύνδεσμοι, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσίαση του Πόντου, ώστε να συμπεριλαμβάνεται πλέον μεταξύ των φιλοποντιακών ιστολογίων, και ακόμη το ψάχνω. Από το καλοκαίρι και μετά παρουσίασε σημαντική κάμψη, που οφείλεται στη δουλειά, που μου απορροφά πολύ χρόνο και φαιά ουσία, στη φωτογραφική μου μηχανή που χάλασε και στον αδερφό μου, που έχει βγάλει ρίζες μπροστά στον υπολογιστή.
Από τις φωτογραφίες της Ηλείας τελικά δημιουργήθηκε ένα ξεχωριστό ηλειακό ιστολόγιο, με μικρή, λόγω της ειδικής θεματολογίας του, επισκεψιμότητα, το οποίο όμως έχει εκτιμηθεί από σημαντικό αριθμό ιστολόγων, ώστε να το συμπεριλάβουν στους συνδέσμους τους. Ένα τρίτο φωτογραφικό, στην αγγλική γλώσσα, επίσης βγήκε στη μπλογκόσφαιρα, με πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα από όλο τον κόσμο, αλλά με μικρή ανταπόκριση στις λίστες συνδέσμων. Ούτε ο κύριος Blogger το εκτίμησε τόσο, και μου το απέσυρε χωρίς καμμία προειδοποίηση το καλοκαίρι, αλλά έβαλα τα δυνατά μου και το ξαναέστησα, καλύτερο από πριν. Σκέτη παράνοια δηλαδή. Το καθένα από αυτά είναι τόσο ανεξάρτητο, ώστε δεν υπάρχουν σύνδεσμοι μεταξύ των τριών. Ίσως αυτό να είναι μία απόδειξη του πολυσχιδούς (ή σχιζοφρενικού;) μου χαρακτήρα.
Δε μπορώ να παινευτώ ότι δημιούργησα ένα αξιόλογο ιστολόγιο. Θεωρώ όμως ότι δημιούργησα ένα αξιοπρεπές και ευπαρουσίαστο ιστολόγιο. Η επισκεψιμότητά του είναι μέτρια έως φτωχή, σε σχέση με τις δεκάδες χιλιάδες επισκέψεις που έχουν άλλοι ιστολόγοι, αλλά οι επισκέπτες του είναι σοβαροί, μορφωμένοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι. Με πολλούς από αυτούς θα μπορούσα να είμαι φίλος και ίσως να γίνω. Μου είναι όλοι ιδιαιτέρως συμπαθείς, αλλά θα ξεχωρίσω και θα αναφέρω ονομαστικά μερικούς, ζητώντας την κατανόηση των υπολοίπων:
Πρώτα απ' όλα ο αφέντης Παναγιώτης Καποδίστριας από τη Ζάκυνθο, ένας ιερέας ξεχωριστός, για τον οποίον το ελληνικό ιερατείο πρέπει να σεμνύνεται. Δεύτερη η γλυκιά Κατερίνα, που το στόμα της στάζει μέλι. Ακολουθούν ο Φώτης Βασιλείου, ο Μάρκος Τ, ο Μάκης Νοδάρος, οι ερευνητές της Άλλης Ακροπόλεως, ο Πόντιος Θεόφιλος Κωτσίδης, ο σιορ εκδότης Διονύσης Βίτσος και ο πιτσιρικάς της παρέας Πορφύρης. Όλους αυτούς, καθώς και όσους δεν ανέφερα ονομαστικώς, χαιρετώ θερμά και εύχομαι να μπορέσω να επισκέπτομαι και να επικοινωνώ συχνότερα τώρα που χειμωνιάζει και μπαίνουν τα κεφάλια μέσα.
Μπαίνοντας στο δεύτερο χρόνο ζωής του ο "Αλέξανδρος", πιστεύω ότι θα είναι πιο ώριμος και ουσιαστικός. Αυτό θα φανεί και από το χειροκρότημα, από την ανταπόκριση δηλαδή και από τα σχόλια των επισκεπτών. Εις ό,τι αφορά εμένα, το φτωχό Ακέστορα, «Το επ' εμοί, ενόσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω πάντοτε να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστό μου, να περιγράφω μετ' έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια Ελληνικά ήθη», όπως έλεγε ο Μέγας Αλέξανδρος των ελληνικών γραμμάτων, ο Παπαδιαμάντης.

ΚΑΚΑ ΜΑΝΤΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

2008-09-24T23:39:00.007+03:00

.
Τα νέα που φθάνουν στον κόσμο από το Άγιον όρος τον τελευταίο καιρό δεν είναι καθόλου κολακευτικά. Δεν είναι μόνο οι τραμπουκισμοί των Εσφιγμενιτών, Ζηλωτών και νέας αδελφότητας, ούτε το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, που εξελίσσεται σε κόλαφο για την κυβέρνηση. (Επ' ευκαιρία να τονίσουμε ότι μιλάμε για Βατοπέδιο (πεδίο των βάτων, όπως προφανώς ήταν η περιοχή κατά την ίδρυση της μονής) και όχι Βατοπαίδιο (υπάρχουν παιδιά των λουλουδιών, του σωλήνα, αλλά όχι των βάτων! Έλεος πια με τη νεοελληνική αγραμματοσύνη!)
Το πιο ενοχλητικό και απογοητευτικό είναι ότι οι μοναχοί δείχνουν πλέον μια εξοργιστική περιφρόνηση τόσο των νόμων του Ελληνικού Κράτους, όσο και των ίδιων των παραδόσεών τους.
.

.

Η Royal Academy of Arts του Λονδίνου πραγματοποιεί μία έκθεση αφιερωμένη στο Βυζάντιο με τίτλο τίτλο «Byzantium 330-1453», η οποία σηματοδοτεί μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση του βυζαντινού πολιτισμού και θεωρείται το πιο σημαντικό γεγονός μετά τη μεγάλη έκθεση που είχε οργανώσει το 1964 ο αείμνηστος Μανόλης Χατζηδάκης, στο Ζάππειο, με τον τίτλο «Βυζαντινή Τέχνη - Τέχνη Ευρωπαϊκή». Η προετοιμασία της κράτησε δυόμισι χρόνια και είναι η πρώτη συνδιοργάνωση της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου με ελληνικό ίδρυμα, το Μουσείο Μπενάκη. Στην πρόσκληση ανταποκρίθηκαν μεγάλα μουσεία του εξωτερικού, όπως το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, το Βρετανικό, το Λούβρο, του Βατικανού, το Ερμιτάζ, ο Θησαυρός του Αγίου Μάρκου, και από την Ελλάδα τα δύο Βυζαντινά Αθηνών και Θεσσαλονίκης, των Ιωαννίνων, της Καστοριάς, το Αρχαιολογικό της Θήβας και της Κορίνθου, το Μπενάκειο, εφορείες Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, επιλέγοντας συνολικά περί τα 100 αντιπροσωπευτικά αντικείμενα. Η Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου, που ιδρύθηκε το 1768 και έχει φιλοξενήσει μερικές από τις σημαντικότερες εκθέσεις του κόσμου, αποφάσισε να διαθέσει για δύο περιόδους (φθινόπωρο και άνοιξη) τις κεντρικές αίθουσές της γι' αυτήν την έκθεση, που τη θεωρεί μεγάλης σημασίας.

Από αυτή την έκθεση μέγας απών είναι το Περιβόλι της Παναγίας, επιδεικνύοντας μια απίστευτη περιφρόνηση προς το σημαντικό ίδρυμα της Βρεταννίας. Την πικρία του για την απουσία του Αγίου Ορους από αυτήν την έκθεση εξέφρασε ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, Αγγελος Δεληβοριάς, όπως επίσης και για την απουσία της Μονής Πάτμου και των Μετεώρων. «Δαπανήθηκαν ατέλειωτες ώρες προφορικών επικοινωνιών, και δεν μας απάντησαν ποτέ γραπτά, προκειμένου να παρακαμφθούν οι ενστάσεις τους, χωρίς κανένα αποτέλεσμα», τόνισε ο κ. Δεληβοριάς.

Πολλές φορές οι Αγιορείτες επικαλούνται το ρόλο τους ως θεματοφυλάκων της χιλιόχρονης παραδόσεως της Ρωμανίας και με καμάρι επιδεικνύουν τα κειμήλια που αφιέρωσαν στις μονές οι αυτοκράτορες. Τα κτήματα όμως που παρεχώρησαν στις μονές τα έχουν κάνει οικόπεδα προς πώληση, χωρίς καμμία τύψη και ενοχή. Ό,τι διατήρησαν οι προκάτοχοί τους πατέρες και ό,τι σεβάστηκαν οι Τούρκοι επί αιώνες, τώρα γίνονται φιλέτα και εκποιούνται, γεμίζοντας τους λογαριασμούς των μονών με αμύθητο πλούτο. Πλούτο που τους δίνει τη δυνατότητα, εκτός από την επιβεβλημένη αναστήλωση των μονών, να αγοράζουν πολυτελή τζιπ και ελικόπτερα για να μετακινούνται, ώστε να τους μένει περισσότερος χρόνος για προσευχή! Από τον Ακάκιο, που πήγαινε για ψώνια με το γαϊδούρι, φθάσαμε στον ιπτάμενο ηγούμενο Εφραίμ. Άραγε για τη νοερά προσευχή κατά τη διάρκεια της εργασίας και της οδοιπορίας δεν άκουσε ποτέ ο άγιος ηγούμενος;

Ο εν λόγω κύριος είχε το θράσος να διεκδικήσει από το Δημόσιο τεράστιες αποζημιώσεις για εκτάσεις δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων στη Χαλκιδική, οι οποίες δημεύθηκαν από τη Μονή προκειμένου να δοθούν σε πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Είναι θλιβερό και εξοργιστικό ότι αυτό εκστομίσθηκε από ένα παιδί της μαρτυρικής Κύπρου, που ακόμη βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή. Δηλαδή ο κύριος Εφραίμ Κουτσού και κατ' επέκτασιν οι Αγιορείτες, δεν αισθάνθηκαν κανέναν οίκτο για τους δυστυχείς Μικρασιάτες; Αυτοί οι τελευταίοι, εκείνες τις τραγικές ώρες της σφαγής και του διωγμού, αντί να πάρουν τις λίρες και τα κοσμήματά τους, προσπάθησαν να σώσουν τις εικόνες και τα λείψανα των αγίων, για να τα αποθησαυρίσουν στις εκκλησίες των νέων τους πατρίδων και να κονομάνε οι παπάδες μέχρι σήμερα! Μήπως τελικά έπρεπε τότε να κοιτάξουν την πάρτη τους και όχι τα ιερά; Λυπούμαι που το λέω, αλλά ως απόγονος προσφύγων αισθάνομαι βαθύτατα προσβεβλημένος. Αναρρωτιέμαι δε μήπως έχουν τελικά δίκιο όσοι ισχυρίζονται ότι το ιερατείο, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, υπήρξε πειθήνιο όργανο και συνεργάτης των Τούρκων, εφ' όσον αυτοί διασφάλιζαν τα προνόμιά τους με φετφάδες.

Αναρρωτιέμαι επίσης μήπως αυτές οι διεκδικήσεις ανοίξουν την όρεξη και σε άλλους, Τούρκους και Τσάμηδες, να διεκδικήσουν τα τσιφλίκια τους, τα οποία δημεύθηκαν προκειμένου να διατεθούν στους πρόσφυγες.

Αν το Άγιον Όρος είναι η Ακρόπολη της Ορθοδοξίας, τότε οι κερκόπορτές του έχουν ανοίξει διάπλατα. Και μάλιστα, όπως γίνεται συνήθως στην Ιστορία μας, από μέσα.

ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ΣΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ;

2008-09-12T20:24:00.004+03:00

Καλαμάτα 13 Σεπτεμβρίου 1986

.

.

.

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

2008-08-11T02:38:00.007+03:00

Ας θυμηθούμε, ίσως για τελευταία φορά, τους τελευταίους ήρωες του Ελληνισμού, τον Τάσο Ισαάκ και το Σολωμό Σολωμού, που τέτοιες μέρες το 1996 θυσίαζαν τη ζωή και τα νιάτα τους για την Κύπρο. Του χρόνου οι κ.κ. Χριστόφιας και Ταλάτ ίσως τους έχουν ρίξει στη λήθη.

Θυσία Ισαάκ και Σολωμού

Δολοφονία Σολωμού Σολωμού 14.8.1996

Τάσος Ισαάκ 11.8.1996 Σολωμός Σολωμού 14.8.1996

ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΘΛΙΨΗ

2008-08-08T14:54:00.004+03:00

2004 opening ceremony from korean TV

.
Καθώς σε λίγα λεπτά αρχίζουν οι 29οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου, θλίψη καταλαμβάνει εμάς τους Έλληνες και ειδικά τους Αθηναίους. Η εθνική μας ομάδα θα μπει αποδεκατισμένη εξ αιτίας του ντόπινγκ και είναι πολύ δύσκολη η πρόβλεψη για τα μετάλλια που θα κατορθώσει να κερδίσει.
.
2004 opening ceremony

.
Το πιο θλιβερό όμως είναι ότι και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 δεν έδωσαν στην Αθήνα το έναυσμα να γίνει καλύτερη. Ό,τι πετύχαμε εκείνες τις υπέροχες μέρες πριν τέσσερα χρόνια, έχει ξεχαστεί, έχει γίνει σωρός ερειπίων και σκουπιδιών. Ποιος φταίει για όλα αυτά; Πρώτα απ' όλα εμείς οι ίδιοι, που με το σβήσιμο της ολυμπιακής φλόγας θυμηθήκαμε τον παλιό, κακό μας εαυτό και δεύτερον η ηγεσία μας, που δεν είναι ικανή να ανταπεξέλθει ούτε στις προκλήσεις, ούτε -και αυτό είναι το χειρότερο- στις δικές της υποσχέσεις.
Κρίμα, γιατί αξίζαμε κάτι καλύτερο μετά το 2004.
.
2004 closing ceremony serra pontian dance

.
Ας θυμηθούμε λίγες από τις μοναδικές εκείνες στιγμές και ας απολαύσουμε μετά τους μεγαλειώδεις Ολυμπιακούς Αγώνες που χωρίς καμμία αμφιβολία θα διοργανώσει η Κίνα.