Η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως, όπως απεικονίζεται σε εξωτερικό τοίχο της Μονής Μολντόβιτσα της Ρουμανίας
.
«Γιατί πουλί μ' δεν κελαηδείς, ως κελαηδούσες πρώτα» από τα χείλη του Χρόνη Αηδονίδη
Σάββατο, 29 Μαΐου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλια:
Ο θρήνος για την Πόλη πρέπει να αφορά κατά την γνώμη μου την εκδίωξη του ελληνικού πληθυσμού το 1955 και την συνεπαγόμενη αλλοίωση της πολιτισμικής σύνθεσης της πόλεως.
Η άλωση του 1453 θα συνέβαινε με τον έναν ή το άλλο τρόπο, διότι ο βυζαντινός πολιτισμός είχε κλείσει τον κύκλο του. Η Πόλη παρέμεινε τότε ζωντανή (ανανεώθηκε μάλιστα) όπως και το ελληνικό στοιχείο της.
Η Άλωση βέβαια διεγήρει τη φαντασία, δημιουργώντας αμέτρητους μύθους και θρύλους - ανεξάντλητα ενδιαφέρουσα κι όχι αιτία θρήνου.
Δημοσίευση σχολίου