ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΗ ΑΪΤΗ

Το Προεδρικό Μέγαρο της Αϊτής πριν το σεισμό
.
Από τη μακρινή Καραϊβική, από το νεότευκτο κράτος της Δημοκρατίας της Αϊτής, ήρθε η πρώτη αναγνώριση της Επαναστάσεως των Ελλήνων, δια στόματος και γραφίδος του φιλέλληνα Προέδρου της Ιωάννη Πέτρου Μουαγιέ (Jean – Pierre Boyer), σαν σήμερα, πριν εκατόν ογδόντα οκτώ χρόνια. Αυτός, διαπνεόμενος από φιλελληνικά αισθήματα, απαντώντας σε επιστολή της εγκατεστημένης στο Παρίσι Επιτροπής του Ελληνικού Αγώνα, έσπευσε με την επόμενη ιστορική επιστολή του να χαιρετήσει της αναγεννώμενη Ελλάδα και να εκφράσει τον ενθουσιασμό του λαού της Αϊτής υπέρ του ελληνικού αγώνα.
.

Το Προεδρικό Μέγαρο ερειπωμένο μετά το σαρωτικό πέρασμα του Εγκέλαδου
.
Η πάμπτωχη Αϊτή, από την περιφέρεια του πολιτισμένου κόσμου, έδειξε τότε πρώτη το δρόμο στις πανίσχυρες δυνάμεις της Ευρώπης. Σήμερα, το ίδιο φτωχή, δοκιμάζεται από μία ανείπωτη φυσική καταστροφή βιβλικών διαστάσεων. Είναι η ώρα η φτωχή Ελλάς να εκδηλώσει την ευγνωμοσύνη της προς το δοκιμαζόμενο λαό της με τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια γενναιοδωρία που έχει δείξει στο πρόσφατο παρελθόν.
.

.
Ελευθερία – Ισότης

Ιωάννης Πέτρος Μπουαγιέ
Πρόεδρος του Χαητίου

Προς τους πολίτας της Ελλάδος
Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Χ. Κλωνάρην

Εις Παρίσι

Πριν ή δεχθώμεν την επιστολήν ημών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20η του παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας. Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Ελλάς, αναγκασθείσα τέλος πάντων, εδράξατο των όπλων ίνα κτήσηται την ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ην μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε.
Μία τόσω ωραία και τόσω νόμιμος υπόθεσις και προ πάντων αι συνοδεύουσαι αυτήν πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαητίοις, οίτινες, ως οι Έλληνες, επί πολύν καιρόν έκλιναν τον αυχένα υπό ξένον ζυγόν επονείδιστον και δια των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας.

Ευχηθέντες προς τον ουρανόν όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου, εσκέφθημεν να συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, αν μη δια στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον δια χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων δια προμήθειαν όπλων, ων έχετε ανάγκην. Συμβεβηκότα όμως επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκην, επησχόλησαν όλο το χρηματικόν, εξ ου η διοίκησις ηδύνατο να καταβάλη μέρος. Σήμερον έτι, η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν έτι μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος, όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας ης προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών δαπάνην. Εάν πάλιν επέλθωσι κατάλληλοι, ως επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε θα βοηθήσωμεν προς τιμήν αυτών τα τέκνα της Ελλάδος όσω δυνηθώμεν.

Πολίται. Διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας ημών τας θερμάς ευχάς, ας ο λαός του Χαητίου αναπέμπει υπέρ της απελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Έλληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε, παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεικνυόμενοι και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίμαβον της ιεράς υποθέσεως, ην επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, δια των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων.

Τη 15 Ιανουαρίου 1822 και 19ω έτει της Ανεξαρτησίας

Μπουαγιέ